Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013

Το κεφάλι μου




Το κεφάλι μου. Που είναι το κεφάλι μου;

Το βρίσκω ακουμπισμένο στο τραπέζι. Στο τραπέζι το γεμάτο κροκόδειλους και πιάτα άδεια. Το βρίσκω ακουμπισμένο στο παράθυρο. Στο παράθυρο με τις λαμπρές του ήλιου αυταπάτες και τις μονόπτερες μύγες. Το βρίσκω μέσα στη μπανιέρα να ξεπλένει τα αίματά του. Στη μπανιέρα με τα πνιγμένα του μέλλοντος μωρά και τα κομμένα φτερά από μπλε πεταλούδες. Σ’ αυτή τη μπανιέρα το βρίσκω.

Το βλέπω μπρούμυτα με τα μάτια κλειστά τα χείλη μισάνοιχτα τ’ αυτιά του κομμένα. Βγάζει απ’ το στόμα του τη γλώσσα. Φτύνει η γλώσσα τα ψίχουλα που ανενδοίαστοι εγκληματίες σ' εξαθλιωμένους ρίξανε. Φτύνει κομμάτια από πόδια και ξέφτια από δάχτυλα. Φτύνει τ’ αυτιά τα κομμένα. Τα μάτια του να βγάλει θέλει μα δίχως χέρια δεν το μπορεί. Κι έτσι, φτύνει ξερνά ακατάπαυτα. Το κεφάλι μου που μπρούμυτα βλέπω.

Το κεφάλι μου φεύγει. Το κεφάλι μου φεύγει και βουτάει στις λάσπες. Βουτάει στις λάσπες των δρόμων π’ αγκομαχούν απ’ των εκπορνευμένων το εμπόρευμα απ' των άστεγων και άσιτων τους μακρόσυρτους τους ασαφείς τους ήχους. Στους δρόμους μιας πόλης που τις πληγές της γλύφει ανάμεσα σε δολοφόνους-σωτήρες σε συσσίτια κατοχικά σε υποσχέσεις δοσίλογων σε σταυρούς αγκυλωτούς αποχρώσεων πολλών σε καπνογόνα και μάρμαρα σπασμένα. Κυλάει φρενιασμένο μαβύ κύμα προς έναν αχανή λάκκο προς έναν ήχο σφυριών και σταυρών. Προς ένα σκοτάδι ευτελών εκτρωμάτων κυλάει σταματά ψάχνει αναγνωρίζει τον τρόμο σε τούτο το σκοτάδι των περιττωμάτων.

Εξ αριστερών προς δεξιά στρίβει και πίσω στο σπίτι γυρνά. Κοιτά με μάτια εμπύρετα απ' το παράθυρο κοιτάει περίλυπο τη μακριά πομπή. Τη λιτανική μακριά πομπή από τεράστια σαρκοφάγα από μικρά και μεγάλα τρωκτικά από μυρμήγκια και χελώνες που διασχίζουν τους δρόμους.

Στρίβοντας εκ δεξιών προς αριστερά πηγαίνει στην πόρτα και τρέχοντας εγκαταλείπει αποφασιστικά τούτη τη φρίκη, τούτον τον ευτελισμό της χώρας μου για πάντα…





[Με αφορμή την είδηση:

10.11.13 


To αδιαχώρητο επικράτησε στα σημεία διανομής τροφίμων στους εξαθλιωμένους  Έλληνες από τις Τοπικές Οργανώσεις του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Η δράση κοινωνικής αλληλεγγύης στην μνήμη των δύο στελεχών του κόμματος που έπεσαν νεκροί χρηματοδοτήθηκε από τους μισθούς των βουλευτών του κόμματος.


30 σχόλια :

  1. Αίσχος!!!
    Οι διαχωρισμοί αυτοί
    είναι εμετικοί και λίαν
    επικίνδυνοι
    Καταθέτω την απογοήτευσή μου
    και συμμαχώ με το κείμενό σου

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αίσχος από κάθε άποψη και από κάθε πλευρά...

      φιλί και καλημέρα!

      Διαγραφή
  2. Εντάξει. Νιώθω μικρή και ταπεινή να σχολιάσω αυτό σου το ποιητικό ξέσπασμα, θα θελα να μου έλεγες μόνο.....αλήθεια, πως μπορείς να βάζεις ποίηση μέσα στην τόση φρίκη και παράνοια μιας είδησης που αποτελεί την σκληρή πραγματικότητα;;...) Σου στέλνω φιλί.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πετρουλίνι μου γλυκό, κανένα μα κανένα λόγο δεν έχεις για να νιώθεις έτσι!
      σ' ευχαριστώ πάρα πολύ, σε φιλώ γλυκά και σε καλημερίζω!

      Διαγραφή
  3. Εσύ διαπράττεις αυτό που είναι άρνηση της πραγματικότητας γιατί αποτελεί την ιαματική άποψή σου να αλλάξουν όλα προς κάτι καλύτερο.
    Και επειδή ο ποιητής θα πρέπει να έχει στόχο και όραμα, δείχνεις τον δρόμο και τον τρόπο.
    Καλό βράδυ Κυρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τούτη τη φριχτή πραγματικότητα πως να τη δεχτείς; πως να την αντέξεις;
      μακάρι να είχα τη δύναμη να την αλλάξω...

      σ' ευχαριστώ πάρα πολύ και την καλημέρα μου σου στέλνω Κύριέ μου!

      Διαγραφή
  4. Να σ' ευχαριστήσω από καρδιάς για τις ευχές σου, για την κόρη μου, με συγκίνησε αφάνταστα η χειρονομία σου Βίκυ μου!
    Εύχομαι και σ' εσένα, να είσαι καλά με την οικογένεια σου και κάθε σου βήμα να σε φέρνει πιο κοντά στην Ευτυχία κι Επιτυχία των στόχων σου!
    Το κείμενο σου αποκαλύπτει γενναία τη βδελυρή συμπεριφορά και δράση αυτών των θρασύδειλων. Πάντα ένας τύραννος εμφανίζεται ως προστάτης, διότι έχει το κίνητρο και οι άλλοι υπό τον μανδύα της φτώχειας και της εξαθλίωσης του δώσανε την ευκαιρία που ανταλλάξανε με πατάτες ή φασόλια. Έτσι όμως τροφοδοτούν και συντηρούν μια "Μέδουσα" που θα κατασπαράξει αθώους και μη. Αίσχος!
    Καταπληκτική η γραφή σου Βίκυ μου και κάθε φορά θαυμάζω τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεσαι τις λέξεις!
    Να έχεις ένα υπέροχο βραδάκι φίλη μου! Φιλιά πολλά!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και εγώ σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ για τις ευχές σου!

      σκέφτομαι πως την "πόρτα" στους τυράννους εμείς την ανοίγουμε. αν την έβρισκαν κλειστή δε θα είχανε από που να μπούνε. σκέφτομαι επίσης πως αν δεν είχα να φάω θα έτρωγα τις σάρκες μου, μα άλλοθι επ' ουδενί δε θα τους έδινα. τροφή από αιματοβαμμένα χέρια και μυαλά δε θ' άγγιζα. το έζησα δεν το επικαλούμαι έξω από το χορό. πόρνη δε θα γινόμουν, δε θα ξεπουλούσα τα πάντα στο διάολο ούτε για τα λίγα- ούτε για τα πολλά, ούτε για τ' απολύτως απαραίτητα - ούτε για τα περιττά. τελεία και παύλα!

      σ' ευχαριστώ μέσα απ' την ψυχή μου και σε φιλώ γλυκά! να είσαι καλά, Κατερίνα μου!

      Διαγραφή
    2. Καλά! Βίκυ μου είσαι υπέροχη! Προσυπογράφω εννοείται!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

      Διαγραφή
    3. σίγουρη είμαι, απ' όλα σου διαφαίνεται πως και συ το ίδιο έκανες - το ίδιο κάνεις και το ίδιο θα κάνεις εσαεί Κατερίνα μου!

      Διαγραφή
  5. Και καλά το κεφάλι. Πες ότι το ξαναβρίσκεις κάποια στιγμή, το στριμώχνεις, το πιάνεις και το ξαναβάζεις στη θέση του κουτσά-στραβά. Με την αξιοπρέπεια τι γίνεται;

    Την είδηση δεν την σχολιάζω. Καλώς ή κακώς, περνάω φάση κοινωνικού αποκλεισμού σε ότι αφορά βουλευτάς, ψηφοφόρους, φίλους και οπαδούς της περί ου ο λόγος εγκληματικής οργάνωσης.

    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. με την αξιοπρέπεια και τη συνείδηση....
      πως μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτές; και δίχως τους, τι ζωή μπορεί να έχουμε;

      καλημέρα Αθηνούμπα μου!

      Διαγραφή
  6. Σκληρες εικονες γεματο και πολυ δυνατες , η πρωτη αισθηση που σου δινει τι ποιημα ειναι ενα σοκ , πετυχαινει το σκοπο του και μπραβο σου . πρεπει να αντισταθουμε σε ολο αυτο και να μην εγκαταλειψουμε τη φρικη, να μην αφησουμε το κεφαλι μας να το κανει , φιλιά !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. οι εικόνες και οι λέξεις είναι σκληρές. όμως πίστεψέ με, είναι κατά πολύ λιγότερο σκληρές από τούτη την ανήκουστη πραγματικότητα που ζούμε...
      σ' ευχαριστώ πάρα πολύ!
      φιλί και καλημέρα!

      Διαγραφή
  7. Γερό χαστούκι δίνεις στην συνείδηση μ' αυτό το κείμενο σου,λόγια σκληρά και δυνατά που περιγράφουν την ωμή πραγματικότητα
    σε όλο της το μεγαλείο.Ευχαριστούμε γιατί το χρειαζόμασταν.
    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μιράντα μου, αν έχεις συνείδηση κανένα τέτοιο κείμενο δε σου χρειάζεται. ξύπνια και σε εγρήγορση είναι από μόνη της διαρκώς. αν πάλι δεν έχεις, χιλιάδες κειμένων δεν θα ήταν ικανά για να στην ξυπνήσουν....
      σ' ευχαριστώ πολύ!
      να είσαι καλά και να έχεις μια όμορφη μέρα!

      Διαγραφή
  8. Εξαιρετικός όπως πάντα ο ποιητικός σου λόγος Βίκυ μου!
    Η είδηση είναι γελοία, πικρά γελοία!
    Να'σαι καλά κοπέλα μου!
    Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πικρή, γελοία και αηδιαστικά εμετική...
      να είσαι καλά γλυκιά μου Αριστέα, όμορφη μέρα να έχεις! πολύ σ' ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  9. Σκληρό όπως είναι και η πραγματικότητα. Το να κάνεις την φρίκη τέχνη είναι χάρισμα μα και ένα τρόπος να εκτονωθεί το συναίσθημα. Εξαιρετικό!
    Καλό ξημέρωμα Βίκυ μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ολόψυχα σ' ευχαριστώ Margoυλίνι μου!
      καλημέρα σου!

      Διαγραφή
  10. Βικουλα μου θα συμφωνησω με τα ανω σχολια!
    Δεν εχω να πω κατι αλλο.
    Το ποιητικο σου ξεσπασμα με συνεπηρε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να είσαι καλά μικρούλι μου! σ' ευχαριστώ πάρα πολύ!

      Διαγραφή
  11. τόση αλήθεια μέσα στις λέξεις σου!
    ακριβώς ότι γίνεται με το κεφάλι μας και εγώ πολλές φορές το ψάχνω ειδικά όταν διαβάζουμε τέτοιες ειδήσεις...
    φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τέτοιοι καιροί, τέτοιες ειδήσεις, τέτοια φρίκη... που να μείνει το κεφάλι μας στη θέση του; παίρνει δρόμο μπας και γλυτώσει...
      φιλιά φιλενάδα!

      Διαγραφή
  12. Καλησπέρα Βίκυ μου..ευχαριστώ για την επίσκεψη στο χώρο μου..με συγκίνησες απίστευτα..ο ποιητκός σου λόγος γροθιά στο μαχαίρι,σ'ένα θέατρο τπυ παραλόγου που βιώνει καθημερινά ο τόπος.ηγραφή σου εξαιρετική με αιχμηρά συναισθήματα κι ένας χείμαρρος με πανέμορφα ποιητικά ρόδα που ξεπετάγονται μέσα απο το χαρτί..δεν σε είχα επισκεφτεί-το είχα στο νού μου όμως-τελευταία είχα ημικρανίες,βρογχίτιδες,όλα τα ανάποδα..με προβληματίζουν σοβαρά όσα συμβαίνουν στον τόπο μας και θλίβομαι για τα πάντα,,γιαυτό έγραψα για το απόλυτο σκοτάδι σήμερα..θα χαρώ να γίνουμε φίλες..είδα πολλά ''κοινά'' και με συγκίνησες ιδιαίτερα...έλα στο kate's Dreamland(τώρα το προσπαθώ να το φτιάξω όπως το θέλω και θα κάνω αναρτήσεις που θα αφορούν τους φίλους μου..)χάρηκα πολύ που σε βρήκα..καλό βραδάκι σου εύχομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πρώτα και κύρια να σου ευχηθώ να είσαι τώρα καλά και δεύτερον να σου πω, πως η χαρά και ευχαρίστηση δική μου. ο χώρος σου είναι τόσο φιλόξενος, τόσο ζεστός που μέσα του ένοιωσα "σαν στο σπίτι μου"! θεώρησε τη φιλιά και την αγάπη μου δεδομένη.
      πως να μη θλίβεσαι Καίτη μου; πως μυαλό και ψυχή να μη σπαράζει με όλα τούτα που σε καθημερινή βάση ζούμε;

      τα καλά σου λόγια με τιμούν ιδιαίτερα!
      σε φιλώ και σε καλημερίζω!

      Διαγραφή
  13. Σου είχα μία έκπληξη εκεί για την βροχή..κάποια αφιέρωση κάτω κάτω..δεν μου αρέσει να το διαφημίσω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. την είδα καλό μου και ήταν υπέροχη!
      πολύ-πολύ-πολύ σ' ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  14. Μάλλον χάθηκε το σχόλιο που άφησα νωρίτερα...
    Έλεγα για την αξιοπρέπεια που πουλάνε οι άνθρωποι για δυο κιλά πατάτες..
    Το κεφάλι μας φεύγει κυριολεκτικά με όλα όσα συμβαίνουν...συγκλονιστικά σκληρό και αληθινό!
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. το να ξεπουλιέσαι είναι σημείο των καιρών. άθλιο όσο και οι καιροί μας...
      πως να μιλήσεις τρυφερά για τούτη τη φρίκη;

      σε φιλώ γλυκά Μαρία μου και σου εύχομαι να έχεις μια εβδομάδα όμορφη!

      Διαγραφή