Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

Γυμνή




Βγάζει τα ρούχα της. Στα δωμάτια τριγυρίζει φορώντας κορδέλα. Λευκή. Γυμνή. Σαν των νοσοκομείων τα λευκά κελιά που ο θάνατος γυμνός. Η κορδέλα λευκή. Πάνε χρόνοι πολλοί που ξέχασε πώς είναι να γελάνε. Μονάχα που καμιά φορά βγάζει μέσα απ’ το στόμα της πουλιά που πετούν. Μισή γυναίκα και μισή ουρανός. Μαύρος. Σα μάτια γεμάτα σύννεφα που βροχή δε λένε να γίνουν. Άδεια. Σαν τα δωμάτια που τριγυρίζει φορώντας κορδέλα. Λευκή. Σα σιωπή. Σκόρπια. Τα ρούχα στο πάτωμα σκόρπια κοιτούν μ’ απορία έκδηλη το άδειο τους. Τρομάζουν τ’ άδεια ρούχα. Άμορφη μάζα γίνονται. Σπασμένες μορφές στους καθρέφτες που φορούν σακούλες χάρτινες. Στο πρόσωπο. Χάρτινες οι κατάφωτες κι έναστρες νύχτες. Που τα ρούχα άδεια. Νύχτες που έτσι γυμνή θεόγυμνη θρηνεί και σφάζεται με λύσσα. Παπαρούνες. Γεμίζουν τις νύχτες παπαρούνες τα δωμάτια σα σφάζεται.

Κανείς ποτέ δε ρώτησε να μάθει το γιατί.





9 σχόλια :

  1. Καλή Χρονιά Βίκυ μου
    Καταλαγιάζει μέσα μας ο άνεμος του μύθου.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άραγε τη "σφιχτή κατάκαρδη αγκαλιά" που σου γράφω με λόγια την αισθάνεσαι όπως εγώ ζω μέσα από τις λέξεις σου...????????????????????
    Φιλί στη μούρη κι ευχές πολλές για μια υπέροχη χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Παπαρούνες γέμισε κι η ψυχή μου και σήμερα..
    Καλημερούδια και καλή χρονιά κι από δω Βικάρα μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το πρώτο σου γραφτό για το 2016 εξαίρετο.....! καλοδεχούμενες για μια ακόμα φορά οι σκέψεις σου, η αισθητική σου, οι αναζητήσεις σου Βίκυ μου. Να σου ευχηθώ το καλύτερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. σου στέλνω ευχές για μία υπέροχη και δημιουργική χρονιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιατί δε ρώτησε κανείς "γιατί"?
    Γιατί?
    Ένιωσα την ανάγκη να ρωτήσω εγώ!

    Βίκυ μου καλή χρονιά με υγεία, δημιουργία και αγάπη!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Eλπίζω και εύχομαι γρήγορα ν' ανθίσει το δωμάτιο και να γεμίσει πολύχρωμες και ευωδιαστές διαστάσεις!
    Χρόνια σου πολλά Βίκυ μου! Η νέα χρονιά να προσφέρει απλόχερα φως, ελπίδα και χαραμάδες αισιοδοξίας!
    Με όλη μου την αγάπη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ναι. Το έχω δει. Έχω δει να με κοιτάζουν τα άδεια μάτια. Να περιμένουν ικετευτικά αυτό που δεν μπορώ να τους δώσω. Ζωή.
    Τα ρούχα είναι για να κρύβουν. Ο καθαρός όσα ρούχα και να φορέσει δεν κρύβει το φως του. Ο βρώμικος, όσα ρούχα και να βάλει δεν κρύβει τη βρωμιά.
    Όταν ζυγώνει η ώρα κανείς δεν θέλει, δεν έχει ανάγκη να κρύψει τίποτα. Η ψυχή αποζητά την ορατότητα. Γιατί να τη στερήσουμε;
    Τα 'γιατί' των άλλων δεν έχουν καμιά αξία. Με κουτσομπολιά θα μοιάζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πηχτές και σκούρες, πνίγουν με την ευωδιά τους...
    Κι αν τάχα ρώταγαν , θα απαντούσε;;;
    Πως λατρεύω την γραφή σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή