Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Ο θάνατος χθες βράδυ




Χθες το βράδυ λίγο μετά τα μεσάνυχτα
ο θάνατος στόχο έβαλε το δωμάτιό μου

απ' το νεκρό μου παράθυρο
με τα μάτια ορθάνοιχτα και ήρεμα
τον έβλεπα να τριγυρνάει απ’ έξω
γύριζε και παράσταινε το φίλο
γύριζε και παράσταινε τον έρωτα
τίποτα οι περαστικοί δεν υποπτεύονταν
βάδιζαν με πιστόλια και πόθους
ο θάνατος γύριζε και πλησίαζε
ξεμάκραινε για λίγο και χανότανε
ύστερα γυρνούσε πάλι απελπισμένος
στο τέλος πολύ αγρίεψε
άρχισε σαν λύκος να ουρλιάζει
κατακόκκινα τα μάτια και τα νύχια του
φούσκωσε το στήθος του το μαύρο
άρχισε να μιλάει ακατάπαυτα
έκανε σα δαιμονισμένος

τότε είναι που τον πήρα αγκαλιά
και του ψιθύρισα:
δεν είχες τύχη σήμερα
αύριο ποιος ξέρει σαν ξανάρθεις...








3 σχόλια :

  1. Θυμήθηκα τον Σαχτούρη!
    Φιλί μεγάλο!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Βίκυ μου, το να επαναλαμβάνω τον σεβασμό μου στο έργο σου, νομίζω είναι κοινότυπο. Πολύ παράξενο τούτο το ποίημά σου. Και όπως πάντα εξαιρετικά παράξενο.
    Πολλές καλησπέρες

    ΑπάντησηΔιαγραφή