Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Η Διονυσία


Η Διονυσία άφηνε μονάχα μια χαραμάδα ανοιχτή συρίζοντος ανέμου από ψυχές έρπουσες πίσω από στάχυα αθέριστα, τα παράθυρα όλα μόλις σουρούπωνε ερμητικά τα έκλεινε. Τις σκιές τις έτρεμε. Απ’ αυτά που τις ενσπέρνουν πιο πολύ τις σκιές φοβότανε, δεν άνοιγε ποτέ των δωματίων το φως.  Ένα-ένα προσεχτικά τα πολυφόρετα ρούχα σε καρέκλα τα βόλευε, με γύμνια έμενε ενδόμυχη. Εγκαλούμενες τις νύχτες στο χορταριασμένο της σπίτι Μαινάδες κατέφθαναν με χορούς μανικούς, με κραυγές και τραγούδια. Ξετύλιγαν τ’ αιματοφέροντα σπάργανα το υπογάστριο αφήνοντας έκθετο, οι μετά τυμπάνων και κυμβάλων καταφθάνουσες Μαινάδες, οι φέρουσες κισσού και σμίλακα στεφάνια. Την επέψαυαν, στα χέρια την κρατούσαν, τη θήλαζαν. Ζώο άγριο κι αχόρταγο από γέννα, με μια ψυχή κομμένη άτσαλα από μαχαίρι σφαγέα, εκδορέων παραγγελία η ψυχή της. 

Στου σαλονιού τη μέση βλάσταινε ένα δέντρο,  στο σώμα της γύρω τα κλαδιά του τις ώρες τις ακανθώδεις τυλίγονταν, τα κλαδιά του τις νύχτες αγκαλιά τρυφερή και πολύτιμη. Στο χωμάτινο πάτωμα παντού φυτρωμένα λουλούδια, το πάτωμα γεμάτο από ξέφωτα και πλαγιές. Αγριοτριανταφυλλιές, μαργαρίτες, ασφόδελοι, παιώνιες, τα δάκρυα τα μαύρα γεννήτορες σπουδαίοι. Χορτασμένη πια απ’ των Μαινάδων το γάλα, στα πολύχρωμα πέταλα επάνω ξάπλωνε, ρυάκια οδύνης κι ηδονής στο σώμα της έρρεαν. Έτσι ξαπλωμένη, διάπλατα τα πόδια της άνοιγε. Σπλάχνα μοβ, γίγαντες κυανοί, φλόγες βαθιές και κόκκινες, φύλλα σαπισμένα απ’ την κυοφορούσα μήτρα γεννούσε. Τα γεννήματα βοριάς τα σκόρπαγε παντού, στους τοίχους επάνω τα κόλαγε, το σπίτι της αντάρα και φωτιά, φυσούσε ένας αέρας που σάρωνε το σπίτι, οι κοφτές της ανάσες βοριάδες παγωμένοι. Κοκάλωνε τότε, έτρεμε, κουβάρι ξυλιασμένο, άπλωνε τα χέρια τα δύσκαμπτα, με περίσσια φροντίδα τυλίγονταν, στα σπάργανά της κατέφευγε ξανά. 

Αύριο. Αύριο, έλεγε, ίσως αύριο δεν έρθει ο βοριάς.










3 σχόλια :

  1. Ένα ακόμα υπέροχο δημιούργημά σου Βίκυ...! τι να πει κανείς παρά μονάχα να σταθεί να απολαύσει τη μαγεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαζί με τον Γιάννη, απολαμβάνω την μαγεία τών λέξεών σου
    και τον τρόπο που ξέρεις να τις τοποθετείς, και να μας μαγεύεις.. ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πως να μην την αγαπώ και να την συμπονώ την κάθε ηρωίδα σου!!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή