Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Η συγκατοίκηση



Απ’ το μισάνοιχτο παράθυρο στο σπίτι μπήκε, αυτοστιγμεί δικαίωμα απέκτησε χρησικτησίας. Με τον καιρό εκούσια έγινε αυτή η συγκατοίκηση. Το γέρικο φίδι το σοφό, το γεννημένο από σπέρμα θεών και δαιμόνων που των ανθρώπων το πεπρωμένο ορίζουν, μαζί της καθότανε ως συνδαιτυμόνας αλλόκοτος μα ωστόσο γι’ αυτήν απολύτως ευπρόσδεκτος, μοσκοβολούσαν ευγνωμοσύνη τα πιάτα στο τραπέζι.

Το φίδι το σοφό και γέρικο δάγκωνε την ουρά του, λύκους και πρόβατα και μήλα αμάσητα κατάπινε, με λύδιες λίθους έπαιζε και μνήμες, μιας θημωνιάς μακρινής άκουγε το ύστατο τραγούδι, μιας καρτερίας υπόλευκης θέριζε τους στρογγυλούς καρπούς. Εκείνη, η εκ φωτός υπέρλαμπου στεφανωμένη κόρη, αναστηλωμένα έβλεπε οράματα ακριβά, σβόλους από χώμα εύφορο στα δάχτυλά της έτριβε, με το ξυράφι της ακόνιζε της ειμαρμένης τα μολύβια, στα δύο το φεγγάρι έκοβε μ’ ατσάλινο μαχαίρι, το ένα του μισό λαίμαργα το κατάπινε, τ’ άλλο του μισό στην άκρη του τραπεζιού τ’ άφηνε για προσφάι.   

Εκείνες της συγκατοίκησης τις μέρες στα ρολόγια του κόσμου ανορθόδοξα κυλούσανε οι ώρες, κλαγγή καπνών σκέπαζε τις στέγες των σπιτιών, τους δρόμους τους βρώμικους ξέπλενε μια δυνατή σέπαλων βροχή.







3 σχόλια :

  1. Ακόμα και στον φόβο βρίσκουμε
    ψήγματα ομορφιάς

    Σε φιλώ πολύ πολύ ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπρρρρ... Ε, τι; Δεν αρκεί αυτό ως σχόλιο;;
    Ανατρίχιασα στ' αλήθεια καλέ! Είπαμε να γράφεις
    παραστατικά, αλλά εσύ το τερμάτισες.. Θα μας ξεκάνεις!❤❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να μπει οπωσδήποτε σε επόμενη έκδοση παρακαλώ!!
    Ποιητής γεννιέσαι Βίκυ μου και πόσο σπουδαίο να γεννάς ότι είσαι!! ΠΟΙΗΜΑΤΑ
    Σε θαυμάζω!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή