Δευτέρα 20 Μαΐου 2024

Όταν σε ξανασυναντήσω

Όταν σε ξανασυναντήσω
θα ‘χουν στερέψει τα ποτάμια
μολυβί θα ‘χει χρώμα ο ουρανός
δέρμα ξερό θα έχουν οι φαντάροι
κι άρβυλα άδεια και μελαγχολικά
θα κοιτάνε οι γριές με πόνο έκδηλο
τα κούφια μαυρομάντηλα
τα ρούχα τα έπιπλα τα σκεύη
όλα θα είναι έρμα και παλιά

όταν σε ξανασυναντήσω
οι φλέβες θα είναι καλώδια καμένα
τα μάτια φωλιές για νεκρές προσμονές
στα χείλη θα κρέμονται λαχτάρες πνιγμένες

όταν σε ξανασυνατήσω ως οστά ξηρέα και σφόδρα
στις πεδιάδες του κόσμου θα είμαστε σπαρμένοι
 

Πέμπτη 16 Μαΐου 2024

Αναμονή

 



Θα κάθομαι έτσι για ώρες

μήνες ίσως και χρόνια

θα σε περιμένω

θα μακραίνουν τα νύχια μου

θα μακραίνουν τα μαλλιά μου

θα συρρικνώνεται το δέρμα

θα παλιώνουν τα ρούχα πάνω μου

έτσι όπως ακίνητη θα στέκω

θα στηρίζω όλη μου την ύπαρξη

στην άκρη του βραχώδη μου αγκώνα

στον αγέρα θα στεριώνω

τα αιωρούμενα δοκάρια της ψυχής μου

θα αλλάζουν οι εποχές

από χειμώνα σε χειμώνα

το χιόνι θα με σκεπάζει

παγωμένη θα προσμένω

το πρώτο ξέσπασμα ενός χαμομηλιού

το ζέσταμα του ήλιου στην πλάτη



Τρίτη 14 Μαΐου 2024

Πορτρέτο


Κολυμπώ στο σύμπαν
σε μια θάλασσα
μνήμης χαλκέντερης
κυκλικώς πορευόμενη
σώματος ψυχής
ελεύθερης βούλησης
αιώνια οδοιπόρος

ιχνεύω
το πορτρέτο σου
το απειροεύμορφό σου
σ’ έναν κόσμο
θαυμαστά αόριστο
τον χαμένο χρόνο
αναζητώντας

υφαίνω παλίμψηστο
σύμπαν μωσαϊκό
πλεόντων σωμάτων και ασωμάτων

θρέφω με χιόνι λησμονιάς
βράχους απόξερους
βλέμματα άδεια

σώμα φέρουσα άμωμο
κρεβάτι άδειο νυμφεύομαι
σκεπάζουν σεντόνια ακάνθινα
την αμμώδη μου
την έρημή μου νύχτα







Σάββατο 11 Μαΐου 2024

Δηλητήριο

 

Ο ήλιος ανατέλλει αλώβητος
ο χρόνος σύντομα κυλά
γίνεται δείλι φθονερό
λύκοι φυλάνε τα περάσματα
άνεμοι μαύροι και φίδια
ως όρνια αρπακτικά
χιμούν οι ερινύες
κατατρώγουν αλύπητα
πλάτη στήθος καρδιά

μέσα μας δεν κυλά
παρά μονάχα δηλητήριο


Πέμπτη 9 Μαΐου 2024

Ταξίδευε 1




Με το ξύλινο χέρι της έφτιαξε μια βάρκα χάρτινη. κάθε μέρα νερό κι αλάτι. το πιάτο της, θάλασσα. τη βάρκα έριχνε μέσα και ταξίδευε. αυτή, το ξύλινο χέρι κι η χάρτινη βάρκα της. ο άνεμος ούριος. η θάλασσα γαλήνια. στο πιάτο της. παραμ παραμ ταξίδευε. παράμ ταξίδευε. με τη βάρκα στο πιάτο της. ταξίδευε. 

στην άμμο. τον γνώρισε. στο κύμα δίπλα. μια μέρα ανοιξιάτικη. τον γνώρισε. μια μέρα μ' αρώματα. μια μέρα με ήλιο. στραφτάλιζε η θάλασσα μια μέρα της άνοιξης. στραφτάλιζε η θάλασσα. τον γνώρισε. ταξίδευε σ' ένα δελφίνι πάνω. άνθισε το ξερό. το ξύλινο ξερό της χέρι άνθισε. πέσαν βροχή τ' άνθη του. σ' ένα δελφίνι πάνω. μια μέρα ανοιξιάτικη που μύριζαν θάλασσα τα σπλάχνα της. 

ένα ταξίδι κάνανε μαζί. ύστερα εκείνος χάθηκε. τον τρόμαξε το χέρι της το ξύλινο. το ξύλινο ξερό της χέρι π' άνθισε. τ' ανταριασμένα σπλάχνα της τον τρόμαξαν. χάθηκε. σ' ένα δελφίνι πάνω. ένα ταξίδι κάνανε μαζί. κι ύστερα χάθηκε. μια μέρα χειμώνα άγριου που η θάλασσα την έπνιξε.

τώρα στο πιάτο της με το κουτάλι κύματα σήκωνε. τα κύματα τη ζάλιζαν. κύματα που στα βράχια την πέταγαν. η βάρκα έτριζε. έτριζε το ξύλινό της χέρι. τα κύματα τα κρουστικά την πόναγαν. γέμιζε το πιάτο της πόνο και δάκρυα. κύματα πόνου στη θάλασσα του πιάτου της.  

παραμ παραμ ταξίδευε. παράμ ταξίδευε. με τη βάρκα στο πιάτο της τώρα ταξίδευε. παραμ παραμ ταξίδευε.