Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Μνήμες



Λήθης ψήγματα
ο ήλιος επιβάλλει
- παρενθέσεις ζωής

τα βράδια, όμως,
το αίμα μου θυμάται






Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Όταν σε ξανασυναντήσω
















Όταν σε ξανασυναντήσω
θα ‘χουν στερέψει τα ποτάμια
μολυβί θα ‘χει χρώμα ο ουρανός
δέρμα ξερό θα έχουν οι φαντάροι
κι άρβυλα άδεια και μελαγχολικά
θα κοιτάνε οι γριές με πόνο έκδηλο
τα κούφια μαυρομάντηλα
τα ρούχα τα έπιπλα τα σκεύη
όλα θα είναι έρμα και παλιά

όταν σε ξανασυναντήσω
οι φλέβες θα είναι καλώδια καμένα
τα μάτια φωλιές για νεκρές προσμονές
στα χείλη θα κρέμονται λαχτάρες πνιγμένες

όταν σε ξανασυνατήσω ως οστά ξηρέα και σφόδρα
στις πεδιάδες του κόσμου θα είμαστε σπαρμένοι






Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Έρημο σπίτι

Σιγά-σιγά αποσύρεται η μέρα
του φωτός ταράζεται η κινούμενη άμμος
κι ούτε μια κίνηση ούτε μια λέξη
ίσκιοι μονάχα και ερημιά αναδύονται
σ’ ένα φθινόπωρο που ετοιμοθάνατο κείτεται
γυμνό και έκθετο απ'
τη λεηλασία του χειμώνα
απ’ το στόμα βγάζοντας πικρές αναθυμιάσεις


με ρήτρα αίματος εδόθη η ζωή
σε μη αντιστρέψιμη πράξη θανάτου
με φθόγγους μικρούς και ζώου κραυγές 
αδιάρρηκτες σκιές απειλητικές και δυσοίωνες
παραφυλάνε παντού – τρομοκρατούν τα πάντα
στήνοντας δίχτυα αδιάρρηκτα με μοχθηρές μεθόδους

γλύφει ο πατέρας απ' το αίμα τις πληγές
κροταλίζουν της μάνας τα σπασμένα δόντια
επάνω στο τραπέζι τρία ανάβουνε κεριά
για τρία κεφάλια από σώματα ορφανά
θρηνούν την ερημία καρέκλες σπασμένες

περασμένα μεσάνυχτα
στους ίσκιους της βραδιάς
το σπίτι κοιμάται ακατοίκητο






Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Αίμα κοχλάζον




Βυθίζομαι σιωπηλά κι αυτάρεσκα
στου πόνου το βαθύτερο ρήγμα
στις φλέβες νιώθοντας
το αίμα κοχλάζον