Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

Η εσταυρωμένη

Κρατούσε έναν ήλιο στο στόμα και ένα χαμόγελο στα μάτια. Τ’ άφωτα βράδια, απαλή σαν χάδι, στ’ όνειρα τριγύριζε. Τα σύννεφα σκόρπιζαν με κάθε της ανάσα. Η καρδιά ολόκληρο γαλάζιο αρχιπέλαγος. Τον κόσμο όλο χωρούσε: αυτόν τον με τις βάρκες, αυτόν τον με τα σαπιοκάραβα. Με χρώματα έντονα, κόκκινο βαθύ και πράσινο και λαμπερό στραφταλίζον κυανό έχτισε τον κόσμο της. Γεμάτο από παλίρροιες και δάφνες και θυμάρι. Τα παραθύρια της, γεμάτα γιασεμιά, γύρευαν την ηδονή του ξεχωριστού και του σπάνιου. Η σκέψη της άφοβα,  τα φαντάσματα που σ’ έρημα μέρη και σκοτεινά ζούσανε, κάλεσε στο φως. Πρώτα τα νίκησε κι έπειτα, έτσι ηττημένα, φίλους τα έκαμε. Καθάρισε το αίμα και τα σπασμένα γυαλιά απ’ τα δωμάτια όλα. Τώρα σε τοίχους και πατώματα ανάλαφρα οι λέξεις αιωρούνταν.
Αγαπούσε της θάλασσας τα ψάρια, τα πετούμενα τ’ ουρανού αγάπαγε. Για τη γη γέμιζε τρυφερότητα. Και για τους ανθρώπους; Ω πόσο τους λάτρευε, πόσο τις χαρές και τα κρίματά τους συμμερίζονταν! Δάκρυζε με το λίγο τους, με το μεγαλείο τους φούσκωνε από περηφάνια. Και όταν των Σειρήνων οι ωδές τους ξεστράτιζαν, κατανόηση γι' αυτούς έδειχνε μεγάλη. Μοναδική επιζούσα στον κόσμο των θλιβερών "νεκρών" με την κελαρυστή, σαν ποτάμι βουνίσιο, φωνή της σκόρπιζε αφειδώλευτα παρηγοριά όχι ως είλωτας, όχι ως μελλοθάνατος, ούτε και ως των άλλων παρατηρητής απλός. Γέλαγε, δάκρυζε, πονούσε, το χέρι άπλωνε, φώναζε το δίκιο, τα έχει της σκόρπαγε σ' αυτούς που πιο πολύ τα είχανε ανάγκη. Ζούσε!

Πίστευε στη χώρα των θαυμάτων, αυτή, η συλλέκτρια των λαμπρών αστεριών, που ήξερε να διαβάζει τα σημεία των καιρών στου ουρανού το πρόσωπο. Αθωότητα και γνώση πίστευε πως την προστάτευαν…

Μα οι θλιβεροί "νεκροί" καθώς βλοσυρά την κοίταζαν τους κήπους χαμογελαστή να διαβαίνει, κρεμάστε την, φώναζαν. Κρεμάστε την!




22 σχόλια :

  1. και την κρεμασαν αραγε;;; οχι δε θελω.... :(

    η αθωοτητα και η γνωση τη προστατεψαν κι εκει! ετσι θελω να πιστευω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σημασία, Κική μου, δεν έχει αν την κρέμασαν ή όχι τελικά, παρά το ότι η καλοσύνη και η αθωότητα είναι σχεδόν μισητή στον κόσμο τούτο...

      Διαγραφή
  2. Ετοιμασε βιβλιο με πεζα...το χεις αγαπη !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχ μωρό μου, εσύ, που όλα καλά τα βλέπεις!

      Διαγραφή
  3. Η αθωότητα άραγε προστατεύει?...η γνώση ναι..αλλά η αθωότητα?...
    μια πρώην αθώα που προσπάθησαν να την κρεμάσουν!!
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κατηγορηματικά όχι, Μαρία μου. δεν προστατεύει...
      η γνώση και η επιφύλαξη, ναι, μπορούν να σε προστατεύσουν. μα και αυτές όχι πάντα... δυστυχώς...

      φιλιά πολλά και ευχές για ένα όμορφο βράδυ!

      Διαγραφή
  4. Θα την κρεμάσουν τελικά. Σιγά μην την αφήσουν να μείνει όπως είναι. Έτσι γίνεται. Δεν αντέχει τέτοιες συμπεριφορές ο κόσμος. Όοοοοχι, εκείιιι, να γίνει κι άλλος το ίδιο μίζερος μα τους πολλούς... Αντί οι πολλοί να προσπαθήσουν να διορθώσουν τους εαυτούς τους. Αλλά βλέπεις κάτι τέτοιο θέλει δουλειά και κόπο. Και ουδείς είναι διατεθειμένος να κοπιάσει για το οτιδήποτε.

    Καλά, πήρα φόρα και λέω και ελπίζω αυτά που λέω να μην είναι εκτός θέματος. Είναι που δεν το έχω και πολύ με τα λογοτεχνικοποιητικά... Αντιλαμβάνεσαι...

    Καλό Σαββατοκύριακο εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. απολύτως εντός του θέματος είσαι, Αθηνούμπα μου, και πολύ σωστά αυτά που καταμαρτυρείς! αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι πως οι εμπειρίες φέρνουνε και τη γνώση και την επίγνωση του εαυτού και του κόσμου γύρω μας...

      φιλιά και καλό μας βράδυ!

      Διαγραφή
  5. Ετσι ειναι.
    Οποιος παθιασμενα επιθυμει
    μονο θανατωνοντας κερδιζει.

    Καλησπερολουλουδο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ή νομίζει πως κερδίζει...

      καληνυχτολούλουδο μοσχομυριστό!

      Διαγραφή
  6. το απόλαυσα!
    οι θλιβεροί "νεκροί" είναι ήδη νεκροί αλλά αυτή ζούσε...
    περιμένω και άλλα πεζά...
    φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και αυτό είναι που τους τρόμαζε, κορίτσι...
      ευχαριστώ πολύ!
      φιλιά

      Διαγραφή
  7. Λύχνε μου, πόσο θαυμάζω τη γραφή σου.. Να έχεις ένα ήρεμο σαββατοκύριακο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι μου γλυκό, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ!
      όνειρα πουπουλένια να έχεις!

      Διαγραφή
  8. Εγώ τελικά δεν κατάλαβα . Θα την σταυρωσουν και μετα θα την κρεμάσουν , ή πρωτα θα την κρεμασουν και μετα θα την σταυρωσουν ; Κρίμα παντως την κοπελα . Θα κάναμε θαυμασια παρέα . :) όπως και να εχει μηπως θα επρεπε ο τίτλος να ήταν η εσταυραπαγχονισμένη ;

    "Κρατούσε έναν ήλιο στο στόμα και ένα χαμόγελο στα μάτια. Τ’ άφωτα βράδια, απαλή σαν χάδι, στ’ όνειρα τριγύριζε. Τα σύννεφα σκόρπιζαν με κάθε της ανάσα. Η καρδιά ολόκληρο γαλάζιο αρχιπέλαγος." Τελειο . Σαν να βλέπω μια ανθισμενη κερασιά ενω ακόμα το κρύο οριζει το τοπίο .
    Ομορφη γραφή .

    Παω τωρα ΩΩΩΩ λα ρια ΩΩΩ λα ραααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χμμμ επί ξύλου κρεμάμενη... με όποια σειρά προλάβουν...

      σ' ευχαριστώ που ήρθες αλλά και που βρίσκεις όμορφη τη γραφή
      στο καλό και αν σου άρεσε, ξαναέλα!

      Διαγραφή
  9. Η αθωότητα θα γίνει τάχα το κουκούλι
    που θα μας προστατεύσει από το αποτρόπαιο;
    Δεν έχω απάντηση....


    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δεν υπάρχει κουκούλι στην αθωότητα... ξέσκισμα υπάρχει μονάχα...

      φιλί

      Διαγραφή
  10. Δεν θέλω απαντήσεις.
    Μόνο να κολυμπήσω στα βαθιά νερά που με έριξαν οι λέξεις και οι φράσεις σου.
    Κι όπου με ξεβράσει το κύμα σου.
    Όποτε...

    Να'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ίσως και να μην υπάρχουν, Μαρία μου, απαντήσεις - τουλάχιστον λογικές...

      σε φιλώ και σ' ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου!

      Διαγραφή
  11. Το "κρεμάστε την" ισχύει περισσότερο κατά την γνώμη μου για τις μικρές κοινωνίες που ενώ εσύ περνάς με ένα σάκο επιτυχίες, αυτοί κάθοντε μίζεροι σε κάποιο σάπιο παγκάκι με τις γεμάτες φθόνο βαλίτσες τους, έτοιμοι να ορμήξουν.. Μου άρεσε πολύ αυτό που διάβασα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μη νομίζεις ότι και στις μεγάλες δε συμβαίνει. η διαφορά είναι πως δεν τ' ακούς, δεν τα μαθαίνεις όπως στις μικρές...
      σ' ευχαριστώ πολύ Βάσω, χάρηκα που ήρθες!

      Διαγραφή