Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

Μαρτυρίες




Το δέρμα μου απ’ το στόμα σου ποτίζεται
το μεθυσμένο από κρασί και πόθο
γίνονται οι καρποί λάφυρα στο στόμα σου
οι γλυκύτατοι σαν μέλι καρποί μου

κολυμπάς και καταδύεσαι
σπαρταρώ και αναβλύζω
άρωμα μεθύσι στα μάγια των μηρών
που σφραγίζεις με πύρινη σφραγίδα
που τρυπάς με βέλος ανεπίστροφο
σαν άτι που ξεχύνεται σε κούρσα ξέφρενη
με καλπασμό δυνατό και απαράμιλλο

το χάραμα σαν πουλί
φωλιάζω στο πλευρό σου


από την ποιητική συλλογή  Έρωτας κραταιός ως θάνατος




8 σχόλια :

  1. Καλημέρα Βίκυ μου
    Κι ο έρωτας είναι ...ένας στίχος πάθους
    σαν τον δικό σου!!

    φιλάκι γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ωωωωωω Βίκυ μου καλωσορίζω τούτο το ερωτικό σου......! με ιδιαίτερη θέρμη καθώς έρχεται να γεμίσει φως μια σειρά βαριά σκοτάδια έκφρασης λυρικής μα πικρής και γκρίζας. Σαν ερωτική ρομφαία που εισβάλλει στο σκοτάδι και σκορπίζει το φως και το άρωμα της ζωής και του έρωτα. Καλοδεχούμενο...!
    Καλό Σάββατο καλή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λέξεις γράμματα εμποτισμένα με έρωτα, αυτόν της υποταγής!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στο έχω ξαναπεί...οι στίχοι σου για τον έρωτα είναι μαγικοί, όσο κι ο έρωτας ο ίδιος!
    Και μετά έρχεται εκείνο το φώλιασμα...ευλογημένο κι εκείνο!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ρεσιτάλ ερμηνείας ενός κραταιού έρωτα, όμοιο με θάνατο.. Φιλάκι και καλή εβδομάδα, αμήν!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ωχ μου φαγε το σχόλιο πριν μέρες;;
    Έλεγα, έρωτας και να καίει!!! Βίκυ μου αδράχτι η γραφή σου!!
    Σε φιλώ γλυκά!!♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή