Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Πείνα





Κάθε που πεινώ
με μαχαίρια ατσάλινα
τεμαχίζω την ερημιά μου
ρουφώ από τα στήθη της
το μαύρο γάλα
ρουφώ απ' το λαιμό της
το σάπιο αίμα
των ματιών της τα φίδια
καταπίνω

κάθε που πεινώ
σερβίρω στο πιάτο μου
ριπές αυταπάτης

ο πόνος
τρώει
τρώει


από την ποιητική συλλογή Λέξεις βρύα της ψυχής




7 σχόλια :

  1. Κι η πείνα παραμένει τελικά και βασανίζει.....
    Αχ Βίκυ μου μας λείπεις!

    φιλάκι ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα σέβη μου και την αγάπη μου!
    ΧΧΧ
    Υ.Γ. Πάει καιρός που περνάω σιωπηλά, μα πάντα φεύγω το ίδιο μαγεμένη! Συγχώρα μου τη σιωπή... στέρεψα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μα πες μου τώρα, δεν είμαι τυχερή που έχω δίπλα μου τις "Λέξεις βρύα της ψυχής" (σου) και με συντροφεύουν; Φιλιά πολλά! ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα σου Βίκυ μου. Καλό σου Σ/Κ εύχομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κι η κάθε σου λέξη μια ριπή και πονάει πολύ...
    Ελπίζω να είναι μόνο ένας οίστρος ποίησης και τίποτα περισσότερο.
    Ελπίζω και εύχομαι Βίκυ μου αγαπημένη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημέρα.
    Στο ιστολόγιό μου ''Το Κείμενο'' θα βρείτε μια παρουσίαση του βιβλίου σας ''Έρωτας κραταιός ως θάνατος''. Η πρωτοβουλία ήταν της Μαριλένας από το https://marilenaspotofart.wordpress.com/, που μου έδωσε τα στοιχεία και με προέτρεψε για την εν λόγο παρουσίαση.
    Ελπίζω να σας αρέσει.
    Οποιαδήποτε παρατήρηση, προσθήκη, αλλαγή, καλοδεχούμενη.

    http://tokeimeno.blogspot.gr/2015/11/blog-post_15.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εγώ λέω να αφήσουμε τον πόνο να πεινάσει, να λιμοκτονήσει, να δούμε τι θα γίνει..
    ♥ μόνο

    ΑπάντησηΔιαγραφή