Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

Συνηθισμένα πράγματα





                                           
                                              Συνηθισμένα πράγματα
                                              Είμαι εδώ
                                              Στην κιβωτό της σάρκας μου
                                              Μετανάστης.
                                              Στη μήτρα που σε κυοφόρησε
                                              Ασελγώ.
                                              Εκεί που ψηλάφισες
                                              Σαύρες με μάτια πύρινα
                                              Να υποκλίνονται
                                              Στο θαύμα.
                                              Να ξαναγεννιέμαι
                                              Πρόσωπο με πρόσωπο
                                              Να παλεύω τ’ Αλώνια
                                              Τη φωτιά
                                              Των σπλάχνων σου.
                                              Συνηθισμένα πράγματα
                                              Ζωή μου
                                              Ρούχο μου
                                              Ποτάμι.



από την ποιητική συλλογή Πάνε χρόνια που σαν αγρίμι





1 σχόλιο :

  1. Καλησπέρα Βίκυ μου. Κάθε σου ποίημα κάτι βαθύ στο συναίσθημά μας. Κάθε λέξη του και ένα ταρακούνημα, κάθε στίχος και μια εικόνα ζωής. Να ευχηθώ όμορφο και γόνιμο Μήνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή