Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Ταξιδευτής


Το καπέλο του έβγαλε κι έτσι ξέσκεπος
τη γελαστή του φορώντας απόγνωση
πρόχειρα ρίχνοντας στην πλάτη
της χαμένης ζωής το έμπλεο πένθος
ευθυτενής, αγέρωχος και λυγερός,
με βλέμμα ευθύβολο και σκοτεινό
κρατώντας άτσαλα στα μεγάλα του χέρια
την αδηφάγα των ονείρων του φωτιά
την καταδικασμένη σε περιπλάνηση αιώνια

αναμφίβολος κίνησε για τον αφανισμό του






4 σχόλια :


  1. Το λάτρεψα... Η φωτό πολύ καλή :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τον ξέρω αυτόν! Αυτόν με τα μεγάλα χέρια. Αλλά δεν θα σου πω ποιος είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ βρε Βίκυ......! πως μπορείς μέσα σε τόσο λίγα λόγια να κλείνεις τόσο μεγάλα συναισθήματα.
    Και εγώ θα επισημάνω το υπέροχο της φωτογραφίας.

    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτή η "γελαστή απόγνωση", πόσο γνώριμη είναι.
    Εξαιρετικοί στίχοι σ' ένα υπέροχο φόντο!
    Την καλησπέρα μου Βίκυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή