Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Ημίθεοι


Της ανάστασης Θεέ ηλιακέ
Ρα μεγάλε και παντοδύναμε
προστάτη του ταξιδεύοντος ηλίου
σπρώξτε τον δίσκο τον φωτεινό
την Άνοιξη ετούτη να χαρούμε

να κυλήσουνε στο έδαφος
τα δάκρυα του τρυφερού χειμώνα
με θέρμη ν’ αγγίξουνε  τη γη
ν’ αρχίσει ξανά η ζωή ν’ ανθίζει
να χτίσουμε εδώ το σπίτι μας
στα μυρωδάτα τούτα δάση
στο απροσπέλαστο βουνό ή
στον ουρανό τον άπιαστο
κουραστήκαμε πια να κατοικούμε
την πολυπόθητη αθανασία σας
δεν θέλουμε να έχουμε

θα τρέμουν θα λυγούν τα γόνατα
στην τόση ομορφιά
σε τούτον τον τόπο της ειρήνης
εμείς του Ιχμοτέπ τα παιδιά
της Μερετσεγκέρ οι γιοι και οι κόρες
που πολύ την σιγήν αγαπήσαμε
θα στήσουμε ιερό χορό επίκλησης
στων αρχέγονων υδάτων τον θεό
θα φυτρώσουνε στις πλάτες μας
όλου του κόσμου οι ανεμώνες






4 σχόλια :

  1. Καλησπέρα Βίκυ μου. Τούτο σου το ποίημα σε ταξιδεύει σε άλλους κόσμους και σκέψεις μακρινές και αλλοτινές γεμάτες μυστήριο. Ένα ταξίδι μοναδικό πραγματικά.
    Να έχεις τις ευχές μου για όμορφο Σ/Κ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είσαι όαση στην έρημο που απειλητικά μας κατακλύζει ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή