Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Έχω





Έχω ένα στόμα τρυφερό και λυπημένο
στόμα πικρό απ’ ένα γέλιο – απάτη
θα γελάει κάθε φορά που θα το βλέπεις
με τις άκρες του να στέκουν υψωμένες
κρύβοντας έτσι της λύπης του το βάρος
έχω τα χέρια μου κλαδιά
φτωχά κλαδιά ξερά και άδεια
έχω τα μάτια μου πουλιά
εύθραυστα πουλιά μικρά και μαύρα

έχω ένα στόμα τρυφερό και λυπημένο
δε το φιλούν δε το φιλούν όταν ξυπνάει
έχω τα χέρια μου κλαδιά
δεν τα κρατούν δεν τα κρατούν όταν λυγίζουν
έχω τα μάτια μου εύθραυστα πουλιά
δεν τ’ αγαπούν δεν τ’ αγαπούν όταν δακρύζουν 







 

2 σχόλια :

  1. Βίκυ μου καλή μου. Από αυτά σου τα ποιήματα που με άγγιξαν ιδιαίτερα. Έχω συναισθηματική φόρτιση ιδιαίτερη σε τέτοιους μονολόγους απέναντι σε Γυναικεία πρόσωπα φορτισμένα με έντονα συναισθήματα.
    Η Εικόνα σου επίσης συγκλονιστική.
    Ευχαριστούμε ειλικρινά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν ψάχνω πια τις λέξεις, γιατί απλά δεν υπάρχουν....... ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή