Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Το χέρι και η κόρη

Λύκοι ως νικητές στεφανηφόροι
επευφημούμενοι απ’ της αγέλης τα πλήθη
τα κοφτερά τους δόντια δείχνανε
σ’ ένα φεγγάρι φοβισμένο και χλωμό
σε τοίχο κάτασπρο ένα πουλάκι κόκκινο
του τεμαχίσματος μάθαινε την τέχνη
απ’ το παράθυρο εν μέσω της νυκτός μια κόρη
τα ποδοβολητά άκουγε των μανιασμένων ταύρων

έβλεπε η κόρη η ως ρόγα σταφυλιού ατρύγητη
στου δρόμου τη γωνιά να παραμονεύει ένα μάτι
μια κανάτα να χύνει κρασί στη μεγάλη λεωφόρο
ένα γραμμόφωνο στη μέση να περιστρέφει τον ήλιο
από μπροστά του να περνούνε τρεις διαβάτες
ρίχνοντας στον δίσκο τον τσίγκινο ό,τι προαιρούνταν
ο ένας διαβάτης περνά και ρίχνει ένα δάχτυλο
ο άλλος ρίχνει καρφιά σκουριασμένα
ο τελευταίος απ’ τους τρεις το τεχνητό του πόδι

λίγο μετά απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο
χέρι έρημο πήδηξε στο δωμάτιο
την κόρη αγκάλιασε σφιχτά
και έτσι μαζί ξαπλώσανε σε ξέστρωτο κρεβάτι







1 σχόλιο :

  1. Βίκυ μου, είναι κάποιες φράσεις που χρησιμοποιείς που μου αρέσουν πολύ και τις λατρεύω.
    "μαζί ξαπλώσανε σε ξέστρωτο κρεβάτι"
    "από το παράθυρο εν μέσω της νυχτός"
    Δεν ξέρω, ηχούν μέσα μου πολύ όμορφα, με κάποιο δέος να κουβαλάνε ιδιαίτερο.
    Καλή συνέχεια να έχεις με ευχές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή