Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Ονυχοφαγία





Με λύσσα έφτυνε στο πάτωμα τα νύχια, που με τα δόντια έκοβε. Στο πάτωμα βουνό τα φαγωμένα τα νύχια. Συνήθεια πολύ παλιά. Παλιά και δοκιμασμένη. Έφτυνε τις μέρες, τον τρόμο, την οργή. Την αδυναμία, τη σιχασιά, την ανασφάλεια έφτυνε.

Μετά έβγαινε έξω κρύβοντας, βαθιά στις τσέπες, τους ζογκλέρ που κατοικούσαν μέσα στα φοβισμένα χέρια.  Έβγαινε έξω, μαζί με τους εξαγριωμένους ελέφαντες που είχαν σκαρφαλώσει στα πόδια που έσερνε.

Διέσχιζε τα σφαγεία των δρόμων, κοιτούσε τα βλέμματα τα κρεμασμένα από το τσιγκέλι. Οσφραίνονταν το αίμα, τα χνώτα των αχράντων μυστηρίων, τις ανοιχτές κακοφορμισμένες πληγές. Άκουγε τις φωνές των σφαγιασμένων παιδιών που πέτρες γίνανε και πέσανε στο ποτάμι. Άκουγε το γλουπ που κάνανε οι πέτρες. Άκουγε τα ξύλιν’ αλογάκια που βημάτιζαν ασθμαίνοντας πάνω στις σπασμένες πλάκες των πεζοδρομίων. Κλαπ κλαπ κλαπ. Πεινάω. Κλαπ. Διψάω. Κλαπ. Τρέμω. Κλαπ. Μόνος. Κλαπ. Μόνη. Κλαπ. Πονάω. Κλαπ κλαπ κλαπ. Κλαπ.

Σκόρπισε, λάσπιασε, οικειοθελώς συρρικνώθηκε. Διαλύθηκε σ’ ατάραχο νερό. Στα σφαγεία των δρόμων που διέσχιζε. Στα δωμάτια του τρόμου που κατοικούσε. Τα γεμάτα με θεόρατα τηγάνια.Τα γεμάτα με γιγάντια χέρια. Τα γεμάτα μ’ αρπακτικά κατοικίδια. Τα πνιγμένα από φύκια, απ’  αχινούς και κόκαλα και νύχια φαγωμένα.





30 σχόλια :





  1. Ζεις και οργανώνεις την θεατρική πλευρά του εαυτού σου. Τόσο συγκροτημένα που οι σκηνοθεσίες σου είναι μαγευτικές. Σε βρίσκω εκεί που σε χάνω αλλά είσαι πάντα εδώ, κοντά μας, διδάσκοντας όραμα και γλώσσα.
    Την καλησπέρα μου Βίκυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. είσαι τόσο πλούσιος, τόσο γεμάτος, τόσο ηθικός που μπορείς απλόχερα να δίνεις χαρά και τιμή στους άλλους. γιατί, Στρατή, το ξέρεις καλά: αν εσύ δεν είσαι έτσι, τότε σε κανέναν τίποτα δεν μπορείς να "δώσεις"...

      από τα βάθη της ψυχής μου σ' ευχαριστώ. καλό ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  2. Πόσο ποιητικός ο λόγος σου, γεμάτος δύναμη κι εικόνες!
    Μαγεμένη δηλώνω.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστέα μου, τα λόγια σου με συγκινούν
      να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  3. Όμορφα τα λέει ο Στρατής,αλλά ελπίζω να είναι απλώς μαγευτικές και θεατρικές σκηνοθεσίες,γιατί αν αντιληφθώ ότι η ζωή μας είναι μια "λυσσασμένη ονυχοφαγία".....θα κλατάρω και μάλιστα θορυβωδώς.
    Θέλω να την βλέπω με μια διαφορετική ματιά,γιατί δεν γίνεται να μην υπάρχει και μια άλλη "ονυχοφαγία".
    "Ονυχοφαγία " του έρωτα,της φιλίας,του πάθους,του ενθουσιασμού,της δημιουργικότητας,της γενναιοδωρίας,της απλότητας,της τόλμης,του θάρρους κλπ.κλπ.
    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. η ζωή, xristin, είναι τα πάντα και εμπεριέχει τα πάντα. έτσι δεν είναι;
      αν ήταν μόνο ρόδινη θα ήταν ανιαρή. αν ήταν μόνο "ονυχοφαγία" θα ήταν αφόρητη...

      καλό μας ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  4. Λατρεύω τη γραφή σου. Σε ευχαριστώ για όλα εκείνα τα συναισθήματα, που με κατακλύζουν όταν σε διαβάζω.

    Σε φιλώ καλή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δυο φορές εγώ σ' ευχαριστώ, Μαρία μου.

      φιλιά και ευχές για ένα όμορφο ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  5. Σε διάβαζα......"κι άκουγα τα ξύλιν’ αλογάκια που βημάτιζαν ασθμαίνοντας πάνω στις σπασμένες πλάκες των πεζοδρομίων"....... ΑΥΤΟ είναι κατόρθωμα Βίκυ: να παρασύρεις τον άλλον στον κόσμο που ΕΣΥ κατασκευάζεις και δημιουργείς.... Πόσα γλυκά φιλάκια σου στέλνω;; Πολλά! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. όπως όλοι μας, έτσι και εγώ έχω ανάγκη και από γλυκά φιλάκια και από όμορφα ενθαρρυντικά λόγια.
      Πετραδάκι μου, ολόψυχα σ' ευχαριστώ!

      όμορφα όνειρα για τη νύχτα, όμορφη μέρα για το αύριο εύχομαι και πολλά-πολλά φιλιά σου στέλνω!

      Διαγραφή
  6. Πώς συρρικνώσαμε έτσι την ζωή μας, μου λες;
    Πώς μείναμε χωρίς νύχια και δεν μπορούμε πια να γαντζωθούμε πουθενά ,
    μήπως γνωρίζεις;

    Καλημέρα...κλαπ κλαπ κλαπ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχ μακάρι απαντήσεις και κυρίως λύσεις να μπορούσα να έχω...
      τότε θα τις έγραφα και θα έλεγα: διαδώστε τες παντού!

      καλό ξημέρωμα Ανταίε!

      Διαγραφή
  7. τρομαζω! :)

    αλλα μου αρεσει! χιχιχι
    φιλακιααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. γλυκό, μαζοχιστικό μου Κικάκι!

      φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  8. Καλημέρα Βίκυ, χαίρομαι ιδιαίτερα που συναντηθήκαμε και θα ταξιδέψουμε μέσ' από τις σελίδες μας σε μονοπάτια απόψεων και σκέψεων.
    Το σημερινό σου κείμενο με βατό λόγο, κατάφερε μια κακιά συνήθεια ονυχοφαγίας να "ξεσκονίσει" σκέψεις προβληματισμού με εικόνες δύναμης.
    Είναι πολύ σημαντικό να συμβαδίζει ο αναγνώστης με το γραπτό σου! Μπράβο σου! Τρέχω να διαβάσω όσα έχασα.
    Να έχεις μια όμορφη μέρα! Τα φιλιά μου:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαίρομαι και εγώ που συναντηθήκαμε Κατερίνα. είναι όμορφο το ταξίδι, αυτό της σύμπλευσης, μαζί με ανθρώπους που βρίσκουν μεταξύ τους κάτι να "πουν".
      σ' ευχαριστώ πάρα πολύ!
      σε φιλώ και σου εύχομαι ένα όμορφο σ/κ :)

      Διαγραφή
  9. εξαιρετική γραφή!γραφή που σου αφήνει μια γεύση γλυκού τρόμου!
    ευχαριστούμε που τα μοιράζεσαι μαζί μας.
    σε χαιρετώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εγώ σ' ευχαριστώ! είναι όμορφο να ξέρεις πως αυτό που μοιράζεσαι αγγίζουν και άλλες ψυχές...
      καλό ξημέρωμα

      Διαγραφή
  10. Την ανασφάλεια πρέπει να φτύσουμε όλοι μας!
    Καταστρέφει την ζωή μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε!

    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. όσο σωστό, άλλο τόσο και δύσκολο είναι να το κάνουμε...

      φιλιά χαρά μου!

      Διαγραφή
  11. Αγχος,φοβος,αγωνια,
    ποσο μικροι νιωθουμε ωρες ωρες
    οταν ο φοβος μας στερει την ανασα....
    Παρατηρω τα παιδια που τρωνε τα νυχια τους
    και σκεφτομαι τον "κοσμο" τους....
    το "θα'πρεπε" και το "ειναι" τους
    με τις προεκτασεις ενος ενηλικα...

    Μαλλον δεν γλυτωνουμε τελικα....
    απεχει χιλιομετρα μακρυα η γαληνη !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μελένια μου, θα τολμήσω να παραφράσω Τον ποιητή:

      σα βγεις στον πηγαιμό για τη γαλήνη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις...

      Διαγραφή
  12. Ο ήρωας... είναι ο καθένας μας, είμαστε όλοι εμείς, μαζί,
    κι ας διαλεγόμαστε αλαλάζοντας για τη σιχασιά που μας σερβίρουν,
    περιμένοντας τον εξ από μηχανή θεό, διαλυθήκαμε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. διαλυθήκαμε ναι...
      υπάρχει ανασύνθεση; πες μου
      υπάρχει γυρισμός;

      Διαγραφή
  13. καλησπερα λυχναρακι μου φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Σπαραχτικος λογος,που μιλαει κατευθειαν στην καρδια σου,γιατι εχει μεσα του κατι απο σενα!Καλως σε βρισκω!!ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πολύ σ' ευχαριστώ, Βάσω. λίγο-πολύ ο πόνος κοινός...
      χαίρομαι που ήρθες και σε καλωσορίζω!

      Διαγραφή
  15. Δεν ξέρω τι έβγαλε στους αναγνώστες σου αυτό το κείμενο, εμένα όμως μου έδωσε εικόνες ταινίας θρίλερ μεγάλων αξιώσεων!!! Ιδιαιτέρως η σκηνή (είδες την γυρνάω την ταινία στο μυαλό μου..) στο δωμάτιο με τα θεόρατα τηγάνια είναι καταπληκτική.
    Μην ξεχαστώ, το επένδυσα και μουσικά. Χρησιμοποίησα το Strange Days των Doors. Παραθέτω σύνδεσμο του άσματος: http://www.youtube.com/watch?v=-NSz-9qqgKE

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ε, ναι! νομίζω ότι είναι η πιο ταιριαστή μουσική επένδυση για την ταινία!
    Αθηνούμπα μου είσαι υπέροχη! σ' ευχαριστώ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή