Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

Βήματα-αράχνες 2




Δραπέτευες. όταν άλλο κουράγιο δεν είχες δραπέτευες. μεταμορφωμένος δραπέτευες. έτσι γερτός. του σώματος την ισορροπία κλυδωνίζοντας. γερτός. μονάχα μ’ ένα δίχτυ ασφαλείας στο μυαλό. τις κλυδωνίσεις ν' αντέχει. το μυαλό ν' αντέχει. στην άκρη του γκρεμού κήπους. φύτευες κι έχτιζες. κήπους. φωλιές πουλιών πολύχρωμων. άνθιζες κερασιές. στην άκρη του γκρεμού. μεθούσε άνοιξη η καρδιά. άνθιζε. η καρδιά κερασιές άνθιζε. ευφρόσυνες τιτίβιζε. φωνές πουλιών τιτίβιζε πολύχρωμων. εκεί έγερνες. στις ρίζες. στην αγκαλιά της μάνας τ' αναφιλητά ακούμπαγες. εκεί στις ρίζες. στον ώμο του πατέρα τους πόνους. εκεί ακούμπαγες. στις ρίζες-αγκαλιά. στις ρίζες-ώμους. ακούμπαγες.

τις άλλες ώρες άντεχες. στην κάμαρά σου αυτοεξόριστος. στη ζείδωρη μοναξιά σου. άντεχες. μαθαίνοντας τη δίψα απ' το νερό. μαθαίνοντας την πείνα απ' το άδειο. μη βρίσκοντας και μη αποδεχόμενος καμιά παρηγοριά. να επιζείς χορτάτος και ξεδίψαστος. καμιά παρηγοριά. να περπατάς ανάμεσα σε νεκρούς ή ζωντανούς. μνήμη ή επινόηση ζωής. να περπατάς. σ' ένα σπίτι μικρό με πόρτα μεγάλη. να περπατάς. καμιά παρηγοριά.

όταν δεν είχες άλλο κουράγιο δραπέτευες στο σκοτάδι. δραπέτευες. όταν δεν είχες άλλο κουράγιο στο σκοτάδι αποκεφάλιζες σκιές. δραπέτευες. μαζί με τις σκιές.


24 σχόλια :

  1. Και μενα μου αρέσει να δραπετεύω!
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. είναι ένας τρόπος σωτηρίας κι αυτός....
      φιλιά Αριάδνη!

      Διαγραφή
  2. Όλοι χωρίς κουράγιο επιδιώκουν το φευγιό τους στο σκοτάδι όλοι αυτοί με τη δίψα ακόρεστη,ακόμη πεινασμένοι.

    Βίκυ μου,χαίρομαι που μετά από τόσο καιρό σε ξαναδιαβάζω.Ομολογώ πως μου είχες λείψει.

    Φιλιά πολλά πολλά και μια αγκαλιά μεγάλη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μακάρι χορτασμένοι όλοι... όμως... η ζωή αλλιώς και της φυγής η επιδίωξη πολλές φορές μονόδρομος...

      και συ πολύ μου έλειψες. πολύ!
      φιλιά καρδιά μου όμορφη!

      Διαγραφή
  3. Πάλι καλά που αποκεφάλιζε μόνο σκιές!

    Φιλάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχα τόσο Αθηνούμπα το σχόλιό σου!
      φιλάρα!

      Διαγραφή
  4. εξαιρετικο Βικυ μου!
    ενας δραπετης σαν πολλους απο εμας. μονο που ειχε το σθενος να δει μεσα στα ματια του!
    πολυ μου αρεσε!

    φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι χρειάζεται σθένος μεγάλο για να βλέπεις μέσα σου...
      σ' ευχαριστώ πολύ μικρό μου και σε φιλώ!

      Διαγραφή
  5. Πανέμορφο αγαπημένη μου ποιήτρια, πανέμορφο και πολύ δυνατό και ανθρώπινο!!!
    Είναι σπουδαίο να έχεις την δυνατότητα να δραπετεύεις από την σκληρή πραγματικότητα και να παίρνεις κουράγιο!
    Σας εύχομαι καλό Πάσχα, με υγεία και αγάπη!
    Πολλά φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πολυαγαπημένη μου Μάγδα, πραγματικά είναι σπουδαίο γιατί μόνο έτσι κάποιες φορές αντέχουμε...
      σ' ευχαριστώ πάντα γι' αυτό της αγάπης το βλέμμα! φιλιά κι ευχές πολλές!

      Διαγραφή
  6. Μου δημιούργησες τόσες εικόνες, χρώματα, πουλιά, δέντρα, μαζί δραπέτευα κι εγώ...... Καλημερούδια λυρικό Βικάκι! Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σ' ευχαριστώ Πετρουλίνι μου. πολύ-πολύ σ' ευχαριστώ και σε φιλώ!

      Διαγραφή
  7. με δίχτυ ασφαλείας στο μυαλό αλλά μαθαίνοντας την πείνα απ' το άδειο...
    το κείμενο σου εξαιρετικό και πολύ αληθινό...
    καληνύχτα κυρία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ημίμετρα όμως δεν είναι οι δραπετεύσεις; Σε κάποιες περιπτώσεις σωτήριες δε λέω, μα καλύτερα είναι για είναι να μάχεσαι εδώ και τώρα!

    Μου αρέσουν όλα τα ασύνδετα Βίκυ μου ...δείχνουν λυγμό!!!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστούδι μου, κάποιες φορές ακόμα και τα ημίμετρα σώζουν. κάποιες φορές οι μάχες ήδη χαμένες...
      φιλιά κι ευχαριστώ ολόθερμα!

      Διαγραφή
  9. με γεμίζεις με μουσικές εμένα....απολαμβάνω να σε διαβάζω απλά και μόνο
    δεν θέλω να γράφω πολλά σε χαιρετώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. είναι τόσο όμορφο, τόσο τιμητικό για μένα αυτό που είπες!
      σ' ευχαριστώ τόσο πολύ Νικόλα!

      Διαγραφή
  10. Καλημέρα Βίκυ! Τόσα ανάμεικτα συναισθήματα, τόσες αντικρουόμενες εικόνες...
    Ζωή στον πάγκο που αν και μπορεί να παίζει στις καθυστερήσεις με τεχνητές αναπνοές, δεν παύει να ναι ζωή..
    Κάποτε είχα γράψει για ψυχή στο γύψο... Στα ποιήματά σου διαβάζω κι άλλες τέτοιες ψυχές...
    Βίκυ μου θέλει θάρρος να αγκαλιάζεις την πληγή! Σε ευχαριστώ και σε θαυμάζω απεριόριστα για τους ψιθύρους σου!! Ειλικρινά!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαριλένα μου, υπάρχουν ζωές ατσαλωμένες, δυνατές. υπάρχουν, όμως, και ζωές στον πάγκο - ζωές στο γύψο - ψυχές λυγισμένες. γι' αυτές τις ψυχές αξίζει μ' αγάπη μονάχα να μιλάμε και με τρυφερότητα μεγάλη να τις αγγίζουμε.
      όση αμηχανία, άλλη τόση χαρά πήρα από τα λόγια σου. πολύ σ' ευχαριστώ γι' αυτό!
      φιλιά κι ευχές για ένα όμορφο απόγευμα!

      Διαγραφή
  11. Ένα είναι σίγουρο...μας έκανες να δραπετεύσουμε!!
    Καμιά φορά χρειάζεται κι αυτό!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μακάρι να το κατάφερα Μαρία μου γιατί, ναι, χρειάζεται κι αυτό κάποιες φορές!
      φιλιά πολλά!

      Διαγραφή