Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Η Άννα




Η Άννα κάθεται και κεντά. κεντάει όνειρα. κεντάει ελπίδες. ελπίδες κι όνειρα κεντά. γαλάζια πουλιά πάνω σε σεντόνια πάλλευκα. πουλιά φτερουγίσματα. πουλιά ταξίδια. η Άννα με τα ροζιασμένα δάχτυλα. με τις τραχιές παλάμες. η Άννα με τη ρυτιδωμένη καρδιά. την κυρτωμένη πλάτη. η Άννα κεντάει κυκλάμινα. χελιδόνια σπαθωτά. χίμαιρες. ολόγιομα φεγγάρια και μέρες λιοπερίχυτες. ερωδιούς κεντά που τα φτερά τους χτυπούν παν' σε κουρτίνες πλουμιστές. γεμίζει τότε το δωμάτιο ουρανό. δέντρα απλώνουν ρίζες κλαδιά κι άνθη. πεταλούδες τρυφερές ολόγυρα φτερουγίζουν στου δωματίου τα πυκνόφυλλα τα σκιερά τα δάση. εύφορη γη το πάτωμα γίνεται. κι άλλοτε χείμαρρους σκοτεινούς και θάλασσες βαθύσκιωτες με θεριεμένα κύματα κεντά. ξεχειλίζει τότε το πάτωμα αρμύρα και το σπίτι αφημένο καράβι στον άνεμο γίνεται. δίνες παλιρροϊκές ρουφούν καρέκλες τραπέζια και κορνίζες. η Άννα πράσινη λίμνη ήρεμη. το σπίτι ανάστατο. μοναχά στο ταβάνι ένας πολυέλαιος σβηστός κάθεται ήσυχα-ήσυχα κοιτάζοντας μ' απορία έκδηλη το σπίτι τ' ανάστατο που 'χει πατώματα αλμυρόλουστα γεμάτα από συντρίμμια και άμμο. 

τα βράδια η Άννα κραυγάζει. παίρνουν δρυοκολάπτες ετούτες τις κραυγές. με μανία τις ραμφίζουν στων δέντρων τις αυλακώσεις. απόηχοι κραυγών κλεισμένες για πάντα μες στις καρδιές των δέντρων. τα βράδια η Άννα αλλοφρονίζεται λυσσά. παρακαλεί θεούς. δαίμονες ικετεύει. από πόνο και φόβο τρελαίνεται τα βράδια. απ' τα ματωμένα των ερώτων της σφάγια. απ' τους ωρυγμούς στου αίματος την οσμή των πάντα πεινώντων λύκων. απ' τις κάργιες π' ανελέητα τσιμπούν τα πρησμένα της χέρια. απ' την οχιά την κερασφόρο που δηλητήριο χύνει μες στο στεγνό το μαραμένο στόμα της. απ' τα κέρινα πρόσωπα των νεκρών και των σφραγιστών ματιών τους τ' αντίκρισμα. απ' τις θηλιές τις κάποτε περασμένες στων κρεμασμένων το μαρμαρένιο λαιμό που στο ταβάνι ακόμα ταλαντεύονται. η Άννα ικετεύει λύτρωση. το σπίτι γονατισμένο σύγκορμο τρέμει και θρηνεί. ρέουν τα πληγωμένα απ' την ερημία δωμάτια. ουρλιάζει από πόνο η Άννα. παίρνει ο βοριάς ετούτο το ουρλιαχτό. με μανία το χτυπά στα παράθυρα τα κλειστά. απόηχοι ουρλιαχτών φριχτών τα κλειστά της Άννας παράθυρα στην παγερή πνοή της νύχτας.

η Άννα τη μέρα δεν πονά και δεν φοβάται. ήρεμη κάθεται και κεντά. όχι, τη μέρα η Άννα καθόλου δε φοβάται. καθόλου δεν πονά. μονάχα σιωπηλή κάθεται. κάθεται και κεντά. όνειρα σιωπηλά τη μέρα κεντάει η Άννα.


30 σχόλια :

  1. Αυτη την Αννα Βικυ μου πολυ την αγαπησα! Μεσα στη καρδια μου χαρακτηκε!!!!

    Φιλακια πολλα αγαπη! Να περνας ομορφα ευχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κι αυτή η Άννα πολύ θα σ' αγαπούσε θαρρώ.
      φιλιά και μια μέρα όμορφη εύχομαι!

      Διαγραφή
  2. ποσο τυχερή αυτή η άννα ποσο υπέροχη είσαι για άλλη μια φορά δεν χρειάζεται να το επαναλαμβάνω με ταξίδεψες μακριά στην άννα ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. στην Άννα που κομμάτια της όλοι μέσα μας κρύβουμε...
      να είσαι καλά Νικόλα. πολύ σ' ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  3. Υπέροχη Βίκυ μου καλημέρα
    Κέντησες με άυλη χρυσοκλωστή!!!!

    φιλάκι γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αγαπημένο μου υπέροχο Ελενάκι σ' ευχαριστώ πάρα πολύ! καλή σου μέρα!

      Διαγραφή
  4. προτιμώ την Άννα της μέρας αλλά ξέρω ότι δεν μπορεί να αποφύγει τον πόνο της νύχτας...
    εξάλλου όλοι μας κρύβουμε μια Άννα μέσα μας και την μια στιγμή είναι μέρα με όνειρα και ελπίδες και την άλλη είναι νύχτα με πόνο και φόβο...
    εξαιρετική ανάρτηση όπως πάντα άλλωστε ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. διπλό, σφιχτά δεμένο, το νήμα στο κουβάρι της ζωής...
      σε φιλώ Ντινάκι μου

      Διαγραφή
  5. Η Αννα... Και Κλωθώ, και Λάχεση κι Ατροπος μαζί... Να ναι άραγε το όνομά της αέναος κύκλος πόνου; Νύχτα μέρα Αννα αννΑ..
    Θέλω να την πάρω αγκαλιά, να χει συντροφιά μια μικρή Ελένη, μα φοβάμαι θα κλαίνε μαζί τα βράδια...
    Ξέρεις τι άλλο αγαπώ σε εσένα;; Που ντύνεις τα ποιήματά σου διηγήματα και τα αφήνεις μετά να ξεγυμνώνονται!!!
    ♥ (άργησα αλλά σε βρήκα! Να ναι καλά η Πέτρα μας!!)
    Απεριόριστος θαυμασμός αληθινός!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κοιτώ και τα μάτια δεν μπορώ να πάρω από το "Νύχτα μέρα Αννα αννΑ.." με τέσσερις λέξεις είπες όσα εγώ τόσο φλύαρα περιέγραψα.
      κάθε φορά με λαχτάρα περιμένω τα κεντίδια των σχολίων σου
      σ' ευχαριστώ που υπάρχεις Μαριλένα!

      Διαγραφή
  6. Αχ αυτή η Άννα σου Βίκυ μου!
    Να ήταν όλα τα βράδια της σαν τις μέρες της!!
    Κέντησες πάλι σου στέλνω πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλενά μου μακάρι όλα τα βράδια της έτσι να ήταν, μα δεν είναι. ευτυχώς που υπάρχει και της ημέρας η ανάσα η ζωογόνα...
      πολλά φιλιά, πολλά ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  7. Δεν ήταν ανάγνωση. Μονόπρακτο ήταν.Μια μικρή θεατρική παράσταση ήταν. Με άψογη σκηνοθεσία. Ως συνήθως! Γλυκά φιλιά κι ευχαριστώ πολλά :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το Πετροκόριτσο....
      .....υπέροχη "παράσταση" σε χρώματα άσπρου/μαύρου...κι ανάμεσα τους...η Άννα...

      Σ'ευχαριστούμε Βίκυ μας:)

      φιλάκι

      Διαγραφή
    2. εγώ σ' ευχαριστώ που σ' αυτήν την "παράσταση", Πετράδι μου, στάθηκες ως θεατής πολύτιμος! το βλέμμα σου πολύ με ζεσταίνει...
      σε φιλώ και σε καλημερίζω!

      Διαγραφή
    3. ένα ευχαριστώ κάποιες φορές λίγο είναι, όσο και αν ολόψυχα λέγεται... κυρίως γι αυτό: το "μας" που δώρο πολύτιμο κι απρόσμενο είναι...
      φιλάκι ζεστό

      Διαγραφή
  8. Αχ Βίκυ μου αυτή σου η αντίφαση μέρας-νύχτας τι βγάζει.......! αχ η ένταση του λόγου σου του γραπτού.....! οι δύο όψεις της Άννας, των βιωμάτων της....Ένα σκοτεινό κελάρι ψυχής.... Με τρομάζει ο νυχτερινός κόσμος της Άννας.....! πραγματικά.....! και κατά πως λέει και η Joan εδώ πάνω, εικαστικά το φαντάζομαι όλο αυτό...μπροστά μου. Καρέ, καρέ.....! ανατριχιαστικό....
    Για ένα ακόμα βράδυ απόλαυσα τη σκέψη σου, την εκφραστική της δύναμη......
    Να έχεις ένα καλό ξημέρωμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη έτσι προσπαθώ να το δω τώρα κι εγώ, εικαστικά... το βάρος της για ν' αντέξω... αυτήν την ζωή, κάποιων ανθρώπων, την ασήκωτη...
      με συγκινείς πολύ, πάντα, και με τιμάς μ' έναν τρόπο μοναδικό κι ανθρώπινο. ολόθερμα σ' ευχαριστώ γι' αυτό!
      να έχεις μια μέρα αντάξια των προσδοκιών σου!

      Διαγραφή
  9. Δυο διαφορετικοί κόσμοι για την Άννα....αν μπορούσε να κεντήσει όνειρα και στο σκοτάδι...οι κόσμοι της άραγε θα ήταν ίδιοι?
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αν μπορούσε ίσως οι κόσμοι της να μην ήταν ίδιοι... όμως, Μαρία μου, το χέρι που κεντά δυνάμεις άλλες το κινούν, πολλές φορές ανεξέλεγκτα...
      φιλιά αγάπης!

      Διαγραφή
  10. Έχω πολλά κοινά στοιχεία με την Άννα σου Βίκυ μου!
    Καλο ξημερωμα φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εύχομαι, χαρά μου, απαλά αγγίγματα τα στοιχεία τούτα τα κοινά να είναι...
      μέρα όμορφη να έχεις! σε φιλώ!

      Διαγραφή
  11. Αυτο το ονομα
    γιατι με παραπεμπει ΠΑΝΤΑ
    σε μια τραγικοτητα..!

    Δυναμη για λυτρωση...
    Με ή χωρις ζωη...
    πρεπει να κανει το μεγαλο βημα...

    Οι φοβισμενοι πληρωνουν ακριβα το τιμημα του να ζεις.

    καλησπεραμεαγαπηεναςδρυοκολαπτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αγαπημένε μου δρυοκολάπτη αυτό το μεγάλο βήμα, αυτή τη δύναμη σύντομα να τη βρουν εύχομαι όλοι. οι φοβισμένοι και μη. οι Άννες οι τραγικές του κόσμου τούτου...
      φιλιγεροσανδεντρο

      Διαγραφή
  12. Κέντησες πάνω στη σκέψη μου... σταυροβελονιά οι λέξεις σου...
    Για την κάθε Άννα που κρύβουμε μέσα μας.
    Καλό βράδυ να έχεις Βίκυ μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. η κάθε Άννα κι όλες μαζί οι Άννες οι επίγεια "θαμμένες" το χάδι σου το τρυφερό με λαχτάρα αποζητούν... και συ που τόσο τους ανθρώπους αγαπάς όχι ποτέ δεν λες αγαπημένη μου...

      Διαγραφή
  13. Ο φόβος χιμάει κι αφήνει τραύματα και πληγές, αλίμονο αν αφεθείς στα νύχια του!
    Εξαιρετικά κέντησες πάλι Βίκυ μου, όπως πάντα άλλωστε, αλλά με χρυσοβελονιές αυτή τη φορά!
    Συμφωνώ και με την Πέτρα πιο πάνω!
    Να είσαι καλά και να έχεις ένα γλυκό απόγευμα!
    Φιλιά πολλά με αγκαλιά μεγάλη!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα μου, χιμάει ο φόβος σαν σκύλος λυσσασμένος... εύκολο δεν είναι να ξεφύγεις απ' τα δόντια του....
      σ' ευχαριστώ ολόθερμα χαρά μου. να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  14. Εγώ πάντως του έβαλα για μουσική υπόκρουση αυτό: https://www.youtube.com/watch?v=2jnVQzS653w
    Δεν ξέρω γιατί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και πολύ καλά έκανες και ξέρεις το γιατί. εξαιρετική μουσική υπόκρουση!

      Διαγραφή