Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2014

Το λευκό φουστάνι











Αγκάλιασέ με. σφίξε με. μέχρι πνιγμού σφίξε με. γιατί δεν πίνεις τον καφέ σου; θα κρυώσει. δεν είναι ωραίος κρύος. πιες. να σου πω μια ιστορία; θέλεις; θέλεις να κοιμηθείς με μια ιστορία; θα στην πω ψιθυριστά. έτσι όπως ψιθυριστά τα λυγμικά λέγονται. μια φορά κι ένα καιρό. δύο άνθρωποι. ένας άντρας. μια γυναίκα. κοιμήθηκες; δεν τελείωσε η ιστορία. άρχισε μόλις. κοιμήσου αν θες. εσύ κοιμήσου. εγώ θα μείνω εδώ. για λίγο ακόμη. θα σ' έχω αγκαλιά. θα σου πω την ιστορία. εσύ θα την βλέπεις. στον ύπνο σου θα τη βλέπεις. κοιμήσου. δείξε μου το δρόμο. μη με αφήσεις. μην κουραστείς να μ’ αγαπάς. μην. τώρα. δεν το αντέχω το τώρα. μίλα μου. δείξε μου το δρόμο. θυμάμαι ένα λευκό φως. έπεφτε πάνω σου. ήταν βράδυ. ήταν μέρα. θα πηγαίναμε κάπου. αλλά δεν πήγαμε. θα μιλούσαμε. αλλά δεν μιλήσαμε. θα μ’ αγαπούσες. αλλά δεν μ’ αγάπησες. γουργουρητό γάτας. σου αρέσουν οι γάτες; θα σου χαρίσω μια. δεν έχω τι άλλο. μου λείπει το φως. το λευκό. που σε φώτιζε. εκείνη τη νύχτα. κι εκείνη τη μέρα. τότε που σου 'λεγα πως δεν μου αρέσει η γεύση της μέρας. και θέλω να περάσουν οι μέρες. και τα χρόνια. και να σμίξουμε ξανά. και να σε πάρω πάλι αγκαλιά. και να μη φοβάμαι. και να σε νοιώθω πάλι. πάνω μου. και να μην τρέμω. και να σου μιλάω. και η ανάσα σου να είναι άγρια. και πνιχτή. μέσα στο αυτί μου. την ώρα που με φιλάς. και να μένω ξύπνια. τον ύπνο σου να συντροφεύω. και να μην περνάει από το μυαλό μου ότι θα φύγω. και αλήθεια δεν θα φύγω. θα μείνω για πάντα. πάντα. στο πλάι σου για πάντα. και μέσα στο κεφάλι σου θα κατοικώ. και θα σου πω ξανά. για τη ζωή που απέφυγα. μόνο και μόνο. για να είμαι πλάι σου. και θα σου πω. για τα μικρά αστεράκια που θέλω να κλέψω. μόνο. για να τα βάλω στα μάτια σου. μόνο. και να ξαναστράψουν όπως τότε. και να σου φιλήσω το λαιμό. και ν' ανατριχιάζεις. και να μου χαμογελάσεις. και να σου χαμογελάσω. και να σε σφίξω. και να μου πεις φτάνει. αλλά ποτέ δεν είναι αρκετή. μια τέτοια αγκαλιά. ποτέ αρκετή. και να ξημερώσει. και να δούμε τον ήλιο. και να χορέψουμε τη νύχτα. και να πιούμε κρασί. και να σου πω πόσο σε θέλω. και να μου πεις για ένα όνειρο που ζεις. και να σου πω κι εγώ για το δικό μου. και να με πάρεις αγκαλιά. και να μου ψιθυρίσεις στο αυτί. σιγά πολύ. μη μας ακούσουν οι θεοί. ότι μ' έχεις αγαπήσει λίγο. ή πιο καλά, πολύ. και θα μου δώσεις ένα φιλί. στα μάτια που κλαίνε. και θα σου πω δεν έχω ξανακλάψει. και θα σου λέω ψέματα. και θα με πιστέψεις. και θα με φιλήσεις. και δεν θα πιω το κρασί μου. θα με μεθάς. χωρίς κρασί θα με μεθάς. και θα φύγουμε. ή καλύτερα θα μείνουμε εδώ. μαζί. και θα ακουστεί κάποτε ένα δεν μπορώ. που θα μας διαλύσει ξανά. και πάλι δεν θα ξέρω. τι να πω ούτε τι να κάνω. θα είμαι μόνη. μόνος κι εσύ. και θα φοβάμαι. και θα μου λες μη φοβάσαι. έχεις εμένα θα λες. πότε θα πάμε; πάμε τώρα; πάμε κάποτε; μη μείνουμε άλλο εδώ. βαρέθηκα. πνίγηκα. θα σου φτιάξω καφέ. να πιούμε και μετά φεύγουμε. θα δουλέψουμε. ξέρω πολλά να κάνω. ξέρεις πολλά κι εσύ. στο τέλος θα σε πείσω. δεν θέλω να πάω μόνη μου. μαζί. πάμε. πιες τον καφέ σου. και πάμε. θα είναι ωραία. θα δεις. δεν θα είναι σαν εδώ. θα είναι ωραία. θα δεις. εκεί θα γελάμε. θα μιλάμε. και δεν θα μας καταλαβαίνει κανείς. κι εμείς θα γελάμε. θα πάρω μαζί να φοράω. το λευκό φουστάνι που μου πήρες. εδώ δεν το φοράω. εκεί σίγουρα. πάμε. πότε θα πάμε; θα δεις θα είναι ωραία. θα σε μάθω να κάνεις πατίνια. έχει μεγάλα πάρκα εκεί. και θα κάνουμε πατίνια. πάμε. έχει μεγάλα πάρκα. εκεί. έχει κάτι ωραία παγκάκια. και είναι ξύλινα. με ωραία πόδια. θα καθόμαστε κι εμείς. σ’ αυτά τα ωραία παγκάκια. με τα ωραία πόδια. θα είναι ωραία. θα δεις. πάμε. θα διαβάζουμε βιβλία. θα γνωρίσουμε ανθρώπους. εκεί. όπου και να κοιτάξεις ανθρώπους θα βλέπεις. θα ανεβαίνουμε στα ψηλά τα κτίρια. και θα κοιτάζουμε κάτω. θα είμαστε πολύ ψηλά. και θα με προσέχεις μην πέσω. και μαζί θα κοιτάζουμε κάτω. τους δρόμους. και τα αυτοκίνητα. και τους ανθρώπους στα παγκάκια να διαβάζουν. έχουν ωραία παγκάκια εκεί. και θα πίνουμε ζεστές σοκολάτες. και καφέδες ζεστούς. και το βράδυ. τις σάρκες μας θα τρώμε. και θα ακούμε μουσική. και ψάρια. κάθε μέρα θα τρώμε ψάρια – λαχτάρες. ξέρω. σ' αρέσουν πολύ. πάμε. θα είναι ωραία. θα δεις. πιες τον καφέ σου. και πάμε. πάω να φορέσω το λευκό φουστάνι. αυτό που μου πήρες. θα το φοράω κάθε μέρα. εκεί. κάθε μέρα. για σένα. κάθε μέρα. για σένα θα το φοράω. εκεί.

42 σχόλια :

  1. Βικυ μου καλημερα!
    Σε λατρευω, το ξέρεις ε;!

    Εισαι υπέροχη! Η γραφή σου μοναδική!
    Συγχαρητήρια αγάπη!

    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κική μου, το ξέρεις κι εσύ πόσο σ' αγαπώ!
      πάρα πολύ σ' ευχαριστώ, σου στέλνω την καλημέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  2. Καταπληκτικό το λευκό σου φουστάνι Βίκυ μου!
    Εχεις ένα τρόπο να γράφεις που καθηλώνει!!!
    Πολλά φιλιά την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλενά μου, σε καλημερίζω και σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ!
      πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  3. π α ν ε μ ο ρ φ ο !!!! συγχαρητήρια
    χωρίς περιττά λογια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τα λίγα σου λόγια πολύτιμα!
      καλημέρα Νικόλα!

      Διαγραφή
  4. ...το διάβασα μονορούφι, πίνοντας γουλιές από το πρωινό καφέ μου...
    ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το λευκό φουστάνι ίσως
    να μην φορεθεί ποτέ στην πραγματικότητα
    αλλά στα όνειρα δεν θα πληγώνει τη σάρκα αντίθετα
    θα την καθορίζει και θα την φορτίζει με χαρά!!
    Μπράβο κορίτσι μου!!!

    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου, μοναδική, πολλές φορές κάποια "φουστάνια", που η ζωή τα ματώνει, είναι καλύτερα μονάχα στα όνειρα να φοριούνται...
      χίλια ευχαριστώ, φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  6. Ας πάρω τώρα και μια ανάσα, γιατί τόσην ώρα κόντεψα να πεθάνω. Την κρατούσα και σε διάβαζα. Αλλά και πάλι δεν σε χόρτασα...... :) Γράφε Βίκυ, γράφε!!! Φιλιά και καλημέρες πολλές :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μεγάλο ευχαριστώ μέσα απ' την καρδιά μου, Πετρουλίνι μου!
      φιλί δυνατό αγάπης! καλή σου μέρα!

      Διαγραφή
  7. Πως ξέχασα να πω για αυτήν την φωτογραφία;.Υ-πέ-ρο-χη-!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαίρομαι τόσο που σου αρέσει! για να πω την αλήθεια μου κι εμένα μ' αρέσει πολύ.

      Διαγραφή
  8. Η ζωή σε μελλοντικό χρόνο...οι επιθυμίες..
    Η ζωή που δεν ζήσαμε θα γίνει στο τέλος, αν δεν είναι όλα στο σωστό χρόνο.
    Στο τώρα!
    Βίκυ πονεμένο αλλά θεσπέσιο ... με μια ανάσα διαβάζεται!
    Την καλημέρα μου ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. η ζωή που δεν ζήσαμε... η ζωή που θα χαθεί αν αφήσουμε, εγκαταλελειμμένοι, το χρόνο να περάσει...
      όμορφή μου, σε καλημερίζω και σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  9. το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω και μαρέσει πιο πολύ σαν θεατρικός μονόλογος μου μοιάζει...
    κάτι μου θυμίζει αυτό το λευκό φουστάνι :)
    τέλειο και το σκηνικό σου!
    φιλιά κυρία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ω ναι! την εικαστική μου παρέμβαση-μνήμη σε μια γωνιά του σπιτιού...
      ευχαριστώ κορίτσαρε, φιλιά!

      Διαγραφή
  10. και κλασικά εγώ το διάβασα και κλαίω....

    φιλί....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. διαμαντάκια τα δάκρυά σου που κυλούν...
      Χριστινάκι μου σε φιλώ με πολύ αγάπη!

      Διαγραφή
  11. Δύσκολο, πολύ. Το βαστώ άλυτο αίνιγμα, σαν ανάμνηση σχισμένης και θολής φωτογραφίας. Επέτρεψέ μου μόνο μια αφιέρωση και ξέρω πως θα με νιώσεις! http://foxandthereddance.blogspot.gr/2010/06/blog-post_21.html
    Να σαι καλά σπουδαία μου να αναζητώ να χάνομαι στον λαβύρινθό σου!!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σ' ευχαριστώ τόσο πολύ γι' αυτήν την αφιέρωση Μαριλένα της καρδιάς μου! το εξαιρετικό τούτο ποίημα της κυρίας Κουτσουμπέλη με άγγιξε βαθιά. το ήξερα καλά πως κι εσύ θα μ' ένιωθες.... πόσο εύστοχο αυτό το "σαν ανάμνηση σχισμένης και θολής φωτογραφίας"...

      Διαγραφή
  12. Φανταστικός μονόλογος, κι ένα φως, που δίνει διάσταση στην κίνηση, μια πραγματικά μοναδική θεατρική απόδοση, σε καθηλώνει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε!
      σ' ευχαριστώ και σου εύχομαι μια όμορφη μέρα!

      Διαγραφή
  13. Αχ Βίκυ μου Δερμάνη μου, μην γράφεις τέτοια πράγματα. Δεν τη λυπάσαι τη καημένη τη Λεκάνα που πλαντάζει στο κλάμα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. .............................................

      Διαγραφή
    2. είδες τι κακιά που είμαι; καθόλου δεν την λυπήθηκα η κακούργα!

      Διαγραφή
  14. Μου θύμισες έντονα τη Σονάτα του Σεληνόφωτος... Συγκίνηση και δέος στα λόγια σου Βίκυ μου. Κι αυτό το επιβλητικό φόντο με το φουστάνι, τονίζει ακόμα περισσότερο την ικεσία του μονολόγου σου!
    Απ' τα καλύτερα σου κατά την ταπεινή μου γνώμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ως δώρο τιμής κρατώ τούτο σου το σχόλιο αγαπημένη μου Μαρία!

      Διαγραφή
  15. Ακόμα ένα συγκλονιστικό σου ψυθίρισμα Βίκυ μέσα στη νύχτα..... μέσα στη νύχτα του Ιούνη, να ηχεί παράξενα... ένας μονόλογος μιας Γυναίκας, ένας απόλυτος μονόλογος σκέψεων και αναμνήσεων.... Έχεις ένα μοναδικό τρόπο μέσα στα σκοτάδια του φόντου σου, το λευκό να εισβάλλει ακαταμάχητο.... το λευκό φουστάνι........καθόλου τυχαία εισβολή.....
    Δεν έχω να πω πολλά άλλα......έχω μονάχα να περιπλανηθώ εδώ με το τρόπο που μας καλείς να το κάνουμε. Λες και ταξιδεύουμε στις μύτες των ποδιών μέσα σε ένα απόλυτο σκοτάδι σιωπής προσπαθώντας να αφουγκραστούμε εικόνες και αναμνήσεις.
    Ανατριχιαστικό.
    Καλό Σάββατο Βίκυ μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μήπως κι έτσι ανατριχιαστικά δεν ξεπηδούν από μέσα μας οι αρχέγονες μνήμες και τα πάθη των ανθρώπινων ψυχών;
      για τούτο το όμορφο συνταξίδευμα, για τούτα τα λόγια πολύ σ' ευχαριστώ Γιάννη! να έχεις μιαν όμορφη μέρα!

      Διαγραφή
  16. Μάλλον φόρεσα το λευκό φουστάνι σου για λίγο και ξεχάστηκα τελείως εκεί ψηλά που μας πήγαν οι λέξεις σου!
    Υπέροχο!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου να είσαι καλά! σε φιλώ και σε χιλιοευχαριστώ!

      Διαγραφή
  17. Εύγε Βίκη... ο καθρέφτης των ανθρωπίνων σχέσεων....!!!
    ...με συγκίνησεες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Αλέξανδρος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πολύ με τιμάς Αλέξανδρε! πάντα σ' ευχαριστώ για όλα!

      Διαγραφή
  18. Δε θα σχολιάσω τίποτα.. Ξέρεις πόσο σε θαυμάζω. Μόνο άδεια για αναδημοσίευση θα ήθελα να σου ζητήσω.. Σε φιλώ γλυκιά μου ποιήτρια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πολλά ευχαριστώ χαρά μου!
      και βέβαια μπορείς να το αναδημοσιεύσεις, μεγάλη χαρά και τιμή για μένα!
      με αγάπη σε φιλώ!

      Διαγραφή
  19. Τόσο αισθαντικό,τόσο θεατρικό,τόσο ζωντανό,τόσο εσύ.

    Υπέροχη μου,τι δημιούργησες πάλι;

    Φιλί γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τόσο εμείς πολυαγαπημένη...
      φιλί αγάπης και σύμπλευσης!

      Διαγραφή
  20. Η ζωή περνάει και χάνετε…, ας της δώσουμε αξία όταν την έχουμε, με αγάπη και εκτίμηση για μας και τους γύρο μας.
    Υπέροχα όμορφο.
    Την καλημέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. απολύτως σωστά Αλέξανδρε!
      σ' ευχαριστώ πολύ, χαίρομαι πραγματικά που ήρθες!

      Διαγραφή