Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Το δωμάτιο




Ξέρεις τι είναι μια ζωή ολόκληρη;  Μια ζωή. Τέσσερις τοίχοι, ένα παράθυρο. Βάσανο το παράθυρο. Ξέρεις τι είναι, να κοιτάζω τις ζωές τις ξένες; Να κοιτάζω λαθραία. Δική μου δεν έχω. Ένα παράθυρο το βιός μου. Περιουσία λειψή και κλεμμένη. Σταμάτησε το τηλέφωνο από καιρό να χτυπά. Σταμάτησε. Σιωπή. Δεν θυμάμαι αν το έπαυσα εγώ ή μόνο του οριστικά σταμάτησε. Διεκόπη έκτοτε κι αυτή της ζήσης η κρούση. Ο δρόμος άδειος. Ο δρόμος δεν οδηγεί ποτέ ανθρώπους εδώ. Ποτέ. Δικούς μου ποτέ. Καταραμένος άδειος δρόμος. Ζωή και δρόμος άδειος. Εγώ δωμάτιο. Εγώ σιωπή. Δωμάτιο χτισμένο η ζωή μου. Δεν τόλμησα να βγω έξω, δεν τόλμησα. Με φόβο μεγάλωνα μην κάνω λάθος. Έκανα. Χιλιάδες λάθη έκανα. Κουρτίνες στο παράθυρο. Κλειστές κι αδιαπέραστες κανέναν να μη δω. Να μη με δει κανείς. Κουτιά με μπογιές υδάτινες. Στο σπίτι μέσα κουτιά με μπογιές υδάτινες που αρνούνται πεισματικά το χρώμα τους να δώσουν. Μονάχα τα δάχτυλα ένα αμυδρό κόκκινο αφήνουν στους τοίχους. Τα δάχτυλά μου το σπίτι βάφουν μ’ αποτυπώματα αιμάτινα. Δεν είμαι μόνη ποτέ. Μόνη τα βράδια ποτέ. Φτιάχνω ανθρώπους πήλινους. Ανθρώπων ομοιώματα ποιώ από χώμα, νερό και μνήμες. Τους αγγίζω. Τους μιλώ. Τους ερωτεύομαι. Τους θρυμματίζω, στο τέλος, πάντα. Σ’ ένα δωμάτιο-βρόγχο ζω. Φωλιάζω σε υγρές και λασπωμένες σιωπές. Σιωπηλός και ακλυδώνιστος βίος. Τίποτα μην ακουστεί. Τίποτα μην ξεφύγει. Γιατί όταν το από μέσα έξω αναδύεται, τεράστιος και συμπαγής γίνεται βράχος και με πλακώνει. Δωμάτιο-φυλακή. Βράχος-συμπαγής φυλακή. Στόχος. Αν κινηθώ προς την έξοδο γίνομαι στόχος. Γίνομαι πληγή κι αίμα. Μ' ακούς; Λέω τα γιορτινά μου σήμερα να φορέσω. Να βγούμε μια βόλτα. Τι λες; Αν βέβαια θυμηθώ τα γιορτινά πού είναι θαμμένα. Έχω από εδώ μέσα πολύ καιρό να βγω. Ξέχασα. Που τα ‘χω καταχωνιάσει το ξέχασα. Χώρο μου έπιαναν. Χώρο συνάθροισης ρούχων νεκρών και ξεχασμένων. Μα τώρα τα χρειάζομαι. Τα χρειάζομαι τώρα. Γιατί δεν μιλάς; Μίλα. Να πω εγώ τι; Τι περιμένεις να πω εγώ, η μένουσα από χρόνια σιωπηλή; Θα πάρω γάτα. Στο είπα; Θα πάρω γάτα-φίλη. Δεν θα είμαι μόνη. Φίλη-γάτα θα έχω. Δύο όταν είναι μαζί, μόνοι δεν είναι. Πες κάτι. Γιατί δε μιλάς; Τα γιορτινά μου σήμερα θα βάλω. Τα νεκρά και ξεχασμένα. Οι δυο μας. Μια βόλτα. Κοίταξέ με. Κοίτα με! Πάει καιρός που μένω εδώ. Στο μαυσωλείο τούτο μένω. Εδώ της ζωής απόλλυμαι. Εδώ. Μ’ ανθρώπους πήλινους. Δε τους μιλώ ποτέ. Μονάχα φθόγγους βγάζω. Νόημα κανένα. Φθόγγοι. Γράμματα πικρά. Παράλογα άφωνα γράμματα. Μονάχα φωνήματα ανορθόλογα. Νόημα κανένα. Ζω ακούς; Σαν και σένα ως ομοίωμα ζω. Στολή. Φοράω στολή. Από ριπές κραυγών κατάφυτη. Μια στολή που τη φορώ και τ' αυτιά μού τρυπάει. Ίλιγγος. Γυρίζει το δωμάτιο γύρω απ’ ακούνητη ζωή. Ίλιγγος το δωμάτιο. Ζωή ολόκληρη. Σ’ ένα δωμάτιο που γυρίζει.







12 σχόλια :

  1. Ποσο ομορφο Βικυ μου!
    Ευχαριστουμε τοσο πολυ!

    Ευχομαι να εισαι καλα και να περνας ομορφα!
    Φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Βίκυ μου
    Κατά πρώτον Καλή Χρονιά να έχεις
    χαρούμενη δημιουργική ευτυχισμένη να είσαι
    Το ποίημα συγκλονιστικό...το αφήνω ασχολίαστο
    μην το πληγώσω...

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας. Γι' αυτά που ήδη γράψατε και γι' αυτά που πιθανόν θα γράψετε. Κυρίως δε, σας ευχαριστώ που κατανοείτε πως δεν έχω καθόλου ούτε τον χρόνο, ούτε την ψυχική διάθεση ν' απαντώ στα σχόλια, ούτε να σχολιάζω στις δικές σας αναρτήσεις. Σας διαβάζω όμως, όταν ξεκλέβω λίγο από τον ελάχιστο χρόνο μου. Να είστε βέβαιοι πως σε τούτη την αποχή μ' οδηγούν όχι η αδιαφορία και η αγένεια, αλλά, τα σοβαρότατα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουμε στην οικογένειά μου. Να είστε όλοι σας καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βικυ μου αγαπημενη περαστικα σας και εμεις πριν απο τα Χριστουγεννα ειχαμε προβληματα υγειας, τα οποία ακομη να γιατρευτουν πληρως!
      Καλη δυναμη!
      Καλό ξημέρωμα και μια ακόμα καλύτερη εβδομάδα
      Φιλιά :)

      Διαγραφή
  4. Ευτυχώς για εμάς..."αρνούνται τα μολύβια" σου να σταματήσουν να γράφουν, αν δεν είναι αυτό ένα μεγάλο δώρο, τότε τι; Φιλιά πολλά Βικουλάκι μου και καλή σου μέρα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. πολύ ωραίο!!! εγω -για μένα- θα το έλεγα Το σκοτεινό δωμάτιο της ψυχής μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ευχομαι πολυ γρηγορα ολα αυτα τα προβληματα...
    να γινουν μια αναμνηση μακρινη..
    .γρηγορη αναρρωση
    ..περαστικα....
    .καλη δυναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Συγκλονιστικό Βίκυ μου! ο καταιγισμός των λέξεων με συνεπήρε! Εύχομαι να ξεπεράσεις τα προβλήματα υγείας στην οικογένειά σου.
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Όπως πάντα Βίκυ μου.......αυτό το κόκκινο και το μαύρο της διάθεσής σου, πόσο εικαστικά αναπαρίσταται εδώ.....! και πόσο υπέροχη είναι αυτή η αντίθεση...... τα λόγια σου....
    Νάξερες πριν χρόνια, πόσες και πόσες φορές αναρωτήθηκα για τη ζωή που την βλέπαμε να κυλάει πίσω απ τα τζάμια ενός παράθυρου......τι συναίσθημα κι αυτό......τι χάσιμο...
    Καλό βράδυ κοπέλα μου να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ένιωσα την ένταση και τη δυνατή ανάσα σου όση ώρα το έγραφες.
    Δεν έχω σχόλια, κάποιες φορές δεν μεταφέρονται σε μια οθόνη τα δυνατά συναισθήματα.
    Μόνο μια ευχή. Να πάνε όλα καλά και να ξεπεραστούν όλα τα προβλήματα.
    Καλή δύναμη Βίκυ μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Το παραθυρο και η κλειδαρότρυπα ειναι βασανο.........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τι μονόλογος θεέ μου!
    Βίκυ μου η σκέψη μου μαζί σου ...
    Δύναμη εύχομαι...
    Σε φιλώ ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή