Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Ριπές


Κουρτίνες και υφάσματα που σέρνει ο αγέρας
να μετράω τις πτυχές και τα κύματα
ζαλίζομαι

νυχτόσπιτο πήχτρα από φόβους και δάκρυα
εκρήξεις αχνίζουν με τις καυτές λάβες να τρέχουν
ζωές θα τσουλήσουν και θα ξεφλουδίσουν
ρυτίδες-παρενθέσεις θα γεμίσουν τα στόματα
μάτια θα χαθούνε μέσα σε πηγάδια
και η μόνη μας καταγραφή θα είναι η απόσταση

κοινές θύμησες ζωσμένες στο παρελθόν
με μέλλον απροσδιόριστο
ίσως και να βρεθούμε κάποτε
ο χρόνος που διαστέλλεται κι απλώνεται
σαν κολλώδες υγρό στα χέρια και στην πλάτη
ο χρόνος με βαραίνει

και η σιωπή ριπές από φεγγάρια
που πέφτουν πάνω μου και με σκοτώνουν









1 σχόλιο :

  1. Καλησπέρα σου Βίκη μου
    όμορφο ΣαββατοΚύριακο να έχεις.
    Ένα ακόμα όμορφο δημιούργημά σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή