Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015

Απ’ το αίμα ως το αίμα



Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε ήταν
μα σ’ ένοιωσα σαν ήρθες
όπως έρχονται τα θαύματα
όπως τα πουλιά ανθίζουνε φτερά
όπως η καταιγίδα ή όπως ο τυφώνας

με μάτια διάφανα κι ανυπεράσπιστα
με χέρια ολάνοιχτα και λαίμαργα
βουτήξαμε στης αγάπης τη θάλασσα
νυχθημερόν βαπτιζόμενοι στ’ απέραντο
σπαρταράνε ψυχές και σώματα
σαν αγαπιόμαστε απ’ το αίμα ως το αίμα
μη γνωρίζοντας μη σημασία δίνοντας
στο πως, στο από πού, στο από πότε







5 σχόλια :

  1. Άλλοι γεννήθηκαν τυχεροί . Υπάρχουν όμως και αυτοί οι "άλλοι" που γεννήθηκαν ερωτευμένοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Βίκυ
    Από το αίμα ως το αίμα ορθοί μένουμε....

    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι δύναμη, τι πάθος, αναδεικνύει η γραφή σου εδώ......! τη δύναμη των αισθήσεων......! το χωρίς όρια άφημα στο πέλαγος των αισθήσεων.....
    Έρωτας δυνατός, ανατρεπτικός, χωρίς φραγμούς....

    Καλό ξημέρωμα καλή μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτοί οι καρμικοί έρωτες!! Καταδικασμένοι να υπάρξουν από καταβολής του κόσμου!!
    Με σφραγίδα Θεού στα συμπαντικά κιτάπια!! Να τους αντέξει αυτή η γη!!
    Σε φιλώ θησαυρέ μου!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Στης αγάπης τη θάλασσα όποιος δε βούτηξε, δεν έζησε τα θαύματα!
    Υπέροχο Βίκυ μου!
    Φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή