Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Υποδοχή












Ο ένας επισκεύαζε τις ετοιμόρροπες σκάλες
ο άλλος έβαφε πορτοκαλί τους τοίχους
ο τρίτος γυάλιζε το φθαρμένο πάτωμα
για να υποδεχτεί το σπίτι φρεσκαρισμένο 
τους άρτι αφιχθέντες στην κοιλάδα επιβάτες
εκείνους που της λύπης ο ποταμός έφερε
μέσα σ’ άσπρα φέρετρα που γίνηκαν άσπρες βάρκες
σαν άρχισαν να τραγουδούν οι πολύκλαυτοι νεκροί

μπήκαν απ’ την πόρτα ευτυχισμένοι και χλομοί
άλλοι ντυμένοι ξαφνικά κι άλλοι προετοιμασμένοι
τα σταυρωμένα χέρια τους ακόμα όνειρα άχνιζαν
όνειρα που κάηκαν πριν καν προλάβουν ν’ ανθίσουν
ήρθαν και στρογγυλοκάθισαν στην παγωμένη σάλα
με τους σκεπασμένους μενεξεδιά βελούδα καθρέφτες
τ’ ωραία πρόσωπά τους στολισμένα με άνθη πορτοκαλιάς
τα ταλαιπωρημένα πόδια τους λεβάντα μύριζαν και πεύκο
σαν κοίταζες προσεχτικά στα παγωμένα τους μέτωπα
μια κηλίδα έρωτα έβλεπες που άρχισε να ξεθωριάζει 
έναν έρωτα κόκκινο που λίγο πριν έκαιγε τα σύννεφα
μα που τώρα ανυπεράσπιστος στα νύχια του θανάτου 
σφαδάζει κάτω απ’ τα εφτασφράγιστά τους βλέφαρα







5 σχόλια :

  1. Όλα για το λίγο του Έρωτα

    Σε φιλώ Βίκυ μου ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Οστεά ξηρά σφόδρα"... ;)
    Πολλά φιλιά Βικουλίνι μου ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μόνο εσύ τα γράφεις αυτά!! Κι εγώ τα βλέπω μπροστά μου!! Καλό φθινόπωρο να χεις ταλαντούχα μου ψυχή!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή