Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Συναντήσεις



Με χέρια και πόδια ξεριζωμένα
με μυαλό σαλεμένο συναντηθήκαμε
στων ψυχιατρείων τους προθάλαμους
στων εφημερίδων τα μονόστηλα
ως είδηση βδελυρή και ανούσια
κρατώντας την ψυχή παραμάσχαλα
ως παράφρονες σκιές
ως του πόνου πρωτομάστορες
κρατώντας μνήμες-πέτρες μυτερές
πολεμώντας ματαίως των λύκων τις αγέλες
που απ’ τα βουνά σε τόπο άνυδρο κατέβηκαν
τότε που παραδοθήκαμε βορά στη λύσσα της αγέλης
τότε που της κόλασης οι πύλες άνοιξαν
και ράγισε η γη από κραυγές σφαγμένων








3 σχόλια :

  1. Ζοφερή η ατμόσφαιρα της περιγραφής. Αβυσσαλαία η περιγραφή. Ποίημα βαρύ σε ατμόσφαιρα βαριά με έξοχο ύφος. Καλησπέρα Βίκυ μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ε ναι, η εικόνα είναι ολοφάνερα τέχνη!
    Για να αρμόζει με την Ποίηση...! ❤ ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ακόμα κι έτσι να συναντιόμαστε αξίζει.. Με τα μάτια αναγνωριζόμαστε καθρέφτες ο ένας του άλλου..
    Με πονά ο πόνος σου, κι ας ταϊζει την Ποίηση.. ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή