Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Εν σιωπή



Σιωπούσα εξ αρχής κι έτσι ποτέ δεν έμαθες

πως έχασα στην τόση την αγρύπνια των ημερών το χάραγμα
πως τους καιρούς τους πάλευα ρουφώντας καταιγίδες
πως στα μαύρα τα χαμόγελα τη φοβισμένη έκρυβα ψυχή
πως άμαχα τον πόνο έσερνα - μόνη στους δρόμους της φυγής

διάστικτο στο δέρμα το αίμα μου, μητέρα







3 σχόλια :

  1. Την καλησπέρα μου Βίκυ μου και ευχές για καλή βδομάδα σου. Κρατώ ένα ακόμα έξοχο δημιούργημά σου. Τα φιλιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στην κραυγή δεν χωράει καμιά λέξη......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Που πας και βρίσκεις να 'ξερα κι αυτές τις εικόνες
    που είναι σαν να "απαγγέλλουν" τα λόγια σου.. Φιλί ✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή