*αναφορά στην Φλέρυ Νταντωνάκη
Έστρωσαν το σερβίτσιο το καλό
με λέξεις ανάνθιστες τα βάζα γεμίσανε
που από στάσιμα θρέφονται νερά
δέκα χέρια πήλινα στο τραπέζι ακούμπησαν
στα πιάτα σερβιρίστηκαν οστά πενθούντα
-μιας Φλέρυς* που έφυγε από εφηβεία αιώνια-
αφού πρώτα να σκοτώσουν προνόησαν
το σκυλί που τις ψυχές τους τις μαύρες φύλαγε
στο τέλος του δείπνου του εξαίρετου
όνειρα σφαγμένα για επιδόρπιο σερβίρανε
έτσι ένδοξα τελείωσε
των όντων των κοινωνικών
η υπέροχη βραδιά
