Κουρτίνες και
υφάσματα
που σέρνει ο αγέρας
μετράει πτυχές και κύματα
ζαλίζεται
νυχτόσπιτο
πηχτό από φόβους και δάκρυα
λάβες τρέχουν καυτές
ζωή αχνίζουν και ξεφλουδίζουν
ρυτίδες-παρενθέσεις γεμίζουν το στόμα
μάτια ρίχνονται σε πηγάδια
θύμησες ζωσμένες
με μέλλον απροσδιόριστο
- ίσως και να βρεθούμε κάποτε
διαστέλλεται κι απλώνεται ο χρόνος
σαν υγρό κολλώδες σε χέρια και πλάτη
ο χρόνος βαραίνει
και η σιωπή
ριπές από φεγγάρια
που πέφτουν πάνω της και την σκοτώνουν
