Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

Ο στρατιώτης


Στην Χριστίνα Καραντώνη


Μια μέρα θα μιλήσει ο στρατιώτης πέφτοντας στο κενό
σκεπτόμενος πως όλα μια πλάνη
πλάνη που ξεπαγιάζει μες στον λαβύρινθο του νου
το πρόσωπό του διαλυμένο από εγκαύματα
μαχών μελλοντικών

η μοναξιά του στρατιώτη-μπαλαρίνα
ιδίως όταν το όρθιο πόδι ξεριζωθεί
με μάτια δεμένα και με ραμμένα βλέφαρα
αρχίζει με μια φιλάρεσκη πιρουέτα θανάτου
σταθερά χλωμός γεμάτος αγωνία
ντυμένος με κουρέλια
με τους αβρούς τρόπους του παλιάτσου
να μη γνωρίζει ποτέ ποιόν κατατροπώνει
— ποιόν άλλον αν όχι εαυτόν
χάνεται και επέρχεται η πτώση
πέφτει σ’ ένα ακατοίκητο κενό
που όμως ασφαλέστερο από το έδαφος
έτσι ξορκίζει τον θάνατο με προσφορές σκοτεινές
γίνεται άτρωτος σχεδόν από μάρμαρο εκσφενδονισμένος
σαν μολότοφ πάνω σε ημερήσιο ιαγουάρο
μαζών τσιμεντωμένων εκσφενδόνιση
έτσι ο στρατιώτης μυείται στην ακινησία του κενού
η μοναξιά του στρατιώτη-μπαλαρίνα
γίνεται θρίαμβος του τρόμου
από το πάτωμα ψηλά πέφτει ένας άνθρωπος
ο ουρανός θα τον μαζέψει
πτώση τώρα μόνο πτώση
χρόνια πάνε που όλο πέφτει
και κανένας ουρανός να τον μαζέψει
πτώση τώρα μόνο πτώση




από την ποιητική συλλογή Με μια φλόγα όπως πάντα






28 σχόλια :

  1. ενταξει, ανατριχιασα!
    ειδικα στο τελος, εκει που λεει πτωση τωρα μονο πτωση αισθανθηκα σα να μη μπορω να παρω ανασα!
    ειλικρινα στο λεω αυτο!!!
    το λιγοτερο που μπορω να σου πω ειναι ενα μπραβο! το λιγοτερο ομως!
    και επισης επειδη ειδα τι μου απαντησες στο σχολιο που σου ειχα αφησει θελω να σου πω ενα μεγαλο ευχαριστω και ανταποδιδω οσα μου ειπες!
    σε εχω μεσα στη καρδια μου!
    φιλακια πολλα κουκλα μου! να εισαι ευτυχισμενη ευχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μικρό μου, όταν η αγάπη γίνεται πράξη καθημερινή, γίνεται και απολύτως πιστευτή...
      όταν το ευχαριστώ είναι από ψυχής, δεν μπορεί παρά από ψυχής να τ' ανταποδώσεις...
      μου ξυπνάς συναισθήματα ξεχασμένα και δε θα το ξεχάσω ποτέ αυτό!

      Διαγραφή
  2. "όλα μια πλάνη
    πλάνη που ξεπαγιάζει μες στον λαβύρινθο του νου
    το πρόσωπό του διαλυμένο από εγκαύματα
    μαχών μελλοντικών"

    Αυτές τις μάχες που ακόμα δεν δόθηκαν φοβάμαι...
    όχι για το αποτέλεσμα ή για τη πιθανή ήττα αλλά
    για το ανώφελο και το ανέφικτο που κρύβουν
    Αυτό με μελαγχολεί!!!!

    φιλάκι αγαπημένο για σένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ξέρω, νιώθω τι λες. το ίδιο ακριβώς φοβάμαι κι εγώ...
      φιλί κι αγάπη μέσα απ' την καρδιά μου

      Διαγραφή
  3. πτώση τώρα μόνο πτώση
    χρόνια πάνε που όλο πέφτει
    και κανένας ουρανός να τον μαζέψει
    πτώση τώρα μόνο πτώση

    - Yπέροχο...

    ΥΓΜακάρι ο στρατιώτης να μιλούσε με ένα λουλούδι αντί για ένα όπλο στο χέρι. Αρκετά ρομαντικό όμως... αστείο για την εποχή μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. για μια εποχή που ο ρομαντισμός όχι μόνο ουτοπικός, αλλά και τελείως "τρελός" είναι ...
      σ' ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  4. Από τις πτώσεις επιλέγω σταθερά τη δοτική...
    Ο ουρανός μια ιδέα, έστω ψευδαίσθηση, σωτήρια ωστόσο συχνά κι ας μη μαζεύει...
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και φιλιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μαζί σου, εκεί, στη σωτήρια δοτική....
      αν εσύ έχεις την ευγένεια να πεις ευχαριστώ, τι θα έπρεπε να πω εγώ ψυχή μου;

      Διαγραφή
  5. Όλα μια πλάνη. Και μην σου πω και μια ουτοπία.
    Σαν να παραλαμβάνεις ένα κιβώτιο και να πρέπει να το μεταφέρεις κάπου, με κίνδυνο της ζωή σου ακόμα και στο τέλος να ανακαλύπτεις ότι το κιβώτιο ήταν άδειο. Ναι, καλά, δεν είναι δική μου σκέψη αυτή. Είναι ένα βιβλίο που είχα διαβάσει σε νεαρή ηλικία και αν έπαιζε πουθενά η ερώτηση "ποιο βιβλίο σε έχει σημαδέψει Αθηνούμπα;" η απάντηση θα ήταν γι αυτό το βιβλίο. Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν ξέρω...
    Κίσιζ δίαρ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. έτσι ακριβώς: μια πλάνη όλα, μια ουτοπία...
      οκ. η ερώτηση αυτή δεν έπαιζε, μα η απάντησή σου έγινε η αφορμή για δική μου ερώτηση: ποιο είναι αυτό το βιβλίο αυτό Αθηνούμπα; πολύ θα χαρώ αν θυμάσαι τον τίτλο του....
      κίσιζ τόταλ ρεντ δίαρ!

      Διαγραφή
    2. Μα είναι δυνατόν να μην θυμάμαι τον τίτλο του; Αφού μου το είχε πάρει δώρο ο μπαμπάς μου εκείνη την πρωτοχρονιά του '76! Είναι "Το κιβώτιο" του Άρη Αλεξάνδρου, από τις εκδόσεις Κέδρος.
      Ας πάω τώρα για μια μικρή σιέστα, αλλά αύριο θα επιστρέψω να διαβάσω την σημερινή σου ανάρτηση, διότι σήμερα δεν θα προκάνω! Σιέστα, δουλειά και μετά απ' ευθείας σε ένα κλαμπάκι που θα παίξει σήμερα ένας καλός μου φίλος μουσική!
      Καλό απόγευμα!

      Διαγραφή
    3. έλεος! ου γαρ μόνο του έρχεται... το έχω διαβάσει το βιβλίο.
      Αθηνούμπα μου καλά να περάσεις!

      Διαγραφή
  6. Βικυ μου μεταδιδει το σκοτεινο αυτο ποιημα ριγη και φοβο ....ειναι ομορφο και δυνατο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι... σκοτεινό είναι... μα και η ζωή που μας ανάγκασαν να ζούμε, πόσο φως έχει άραγε;
      σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ καλό μου!

      Διαγραφή
  7. Πραγματικά μου έκοψε την ανάσα αυτή η πτώση από το πάτωμα στον ουρανό...
    Να είσαι καλά Βίκυ μου...φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. φιλιά κι ευχαριστώ πολλά Μαρία μου! μακάρι να μπορούσαμε τις ανάσες μας να παίρναμε πίσω...

      Διαγραφή
  8. "Και κανένας ουρανός να τον μαζέψει..."
    Ισόβια καταδίκη. Η μοίρα του κάθε στρατιώτη-μπαλαρίνα.
    Μου θύμισε έντονα το βιβλίο "Ουδέν νεώτερον απ' το δυτικό μέτωπο".
    Τον στρατιώτη που προσπαθεί να πιάσει μια πεταλούδα, όταν τον σκοτώνει μια σφαίρα...

    Βίκυ μου οι στίχοι σου γίνονται όλο και πιο καθηλωτικοί...
    Καλή δύναμη να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τι τραγικά όμορφη "σκηνή"! τι μοίρα τραγική αυτή του "στρατιώτη"...
      Κανελλάκι, άρωμά μου όμορφο, κατάβαθα σ' ευχαριστώ!
      να έχεις δύναμη, πάντα, κι εσύ!

      Διαγραφή
  9. Κι εσύ, σαν πιστός στρατιώτης της Τέχνης, πάντα εδώ για να την υπηρετείς και να την κάνεις να νιώθει όλο και πιο περήφανη για σένα, ομορφιά μου! Φιλάκι γλυκό κι όποτε υπάρχει περιθώριο, τα υπόλοιπα μπλα μπλα μας, ναι; ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πόσο πολύ σ' ευχαριστώ! δική μου υπερηφάνεια, οι φίλοι μου Πετρουλίνι μου!
      και βέβαια μπλα μπλα μπλα μας!

      Διαγραφή
  10. Προσοχη στις πιρουετες.
    Ισως και να ειναι τραγικα μοιραιες.

    Καληνυχτολουλουδακιαχγιασεμακι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ...πόσο μάλλον όταν δίχτυ ασφαλείας δεν υπάρχει....
      φιλακιπουλμανακι

      Διαγραφή
  11. Καταπληκτικό. Από μόνο του το δίπτυχο "στρατιώτης-μπαλαρίνα", ο συνδυασμός του ενός με το άλλο, αρκεί για να σου μεταδώσει την αίσθηση του συμβολικού εκείνου Τσίρκου... Στην παράσταση του οποίου, αναρωτιέμαι: ποιοί είναι οι θεατές? Ποιοί πληρώνουν για να δουν το θέαμα?...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. άθλιο, βάρβαρο τσίρκο... με θεατές και πρωταγωνιστές, με θύματα και θύτες περίεργα μπλεγμένους... η εξαναγκαστική πληρωμή τούτου του φριχτού θεάματος, σπάθη στα κεφάλια μας...
      ευχαριστώ πολύ κούνελε!

      Διαγραφή
  12. μου αρέσει πολύ αυτό που διάβασα ειδικά η εικόνα αυτή του στρατιώτη μπαλαρίνα να πέφτει από το πάτωμα προς τα πάνω στον ουρανό που τελικά δεν τον μαζεύει αλλά αυτός αιωρείται...
    όλα μια πλάνη στο λαβύρινθο του μυαλού και αυτόν που κατατροπώνει είναι ο ίδιος του ο εαυτός...
    καλό μεσημέρι κυρία .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. έτσι ακριβώς, κορίτσι, έτσι ακριβώς...
      πολύ σ' ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  13. να μη γνωρίζει ποτέ ποιόν κατατροπώνει
    — ποιόν άλλον αν όχι εαυτόν

    και μετά η πτώση.....

    Θέλω μόνο πετάγματα ως τον ουρανό Βίκυ μου...πώς έγινε έτσι η ζωή γεμάτη ...πτώσεις;
    Συνταρακτική η κατα-γραφή σου!
    Φιλάκια πολλά! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. και ποιος δεν θα τα ήθελε τούτα τα πετάγματα ως τον ουρανό, Αριστούδι μου;
    ας αφήσουν, επιτέλους, ανέπαφα τα φτερά μας...
    σ' ευχαριστώ καμάρι μου, φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή