Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

Ένα όνομα χρειάζομαι





Αστυνομία. Νεκροτομείο. Ληξιαρχείο. Εκθέσεις. Πορίσματα. Φύλλα συμπληρωμένα με στοιχεία που φουσκώνουν ντοσιέ τα οποία σκονίζονται στα ράφια των αρχείων. Η γραφειοκρατία του θανάτου π΄ αλέθει τα στοιχεία της με στροφές λέξεων και λακκούβες αριθμών.  Έτσι προχωράει ο κόσμος. Όλα περνούν και όλα ξεχνιούνται. Μένουν μόνο οι αιτήσεις. Οι συμπληρωμένες στο ληξιαρχείο από τους επιζήσαντες. Οι σφραγίδες. Οι επικυρώσεις. Τα ποσοστά, τα στατιστικά.

 Ένας κατάλογος με πάνω από 4.000 ονόματα: οι νεκροί. Μια πόλη ολόκληρη, μια νεκρόπολη. Τα ονόματά τους είναι ό,τι απέμεινε. Τα ονόματα κι ανάμεσά τους εκείνο τ’ όνομα. Για αρχή. Η πρώτη νότα μιας χορωδίας που θέλω ν’ ακουστεί δυνατά, μετά από τόση σιωπή. Ποτέ ξανά τόση σιωπή.

Στοιβάζουν τα λείψανά τους, εκατοντάδες, χιλιάδες μέσα σ' αυτό το χώμα. Μέσα σ’ αυτή τη χώρα-ερείπιο.  Έτσι όπως ξέρουν οι Δυνάμεις. Βίαια, χωρίς τίποτα στην τύχη ν’ αφήσουν. Τίποτα. Από κάποιους έκλεψαν το γέλιο, απ΄ άλλους το σπίτι, κάποιους τους έδειραν με το κοντάκι της πείνας ή με τη μαγκούρα της ανεργίας, όπως κτηνάνθρωποι θα έκαναν σ’ αδέσποτο σκυλί. Μερικοί δάγκωναν τα χείλη μέχρι να τα ματώσουν. Δάγκωναν τα χείλη για να μην ουρλιάζουν. Μερικούς τους σημάδεψαν στον κρόταφο με τα χρέη-περίστροφο.  Έφυγαν για τη νεκρόπολη σημαδεμένοι, ανέστιοι και άνεργοι.

Σπύρος Σκούρτης: να, έτσι ονομαζόταν.  Ένα τέλειο όνομα για έναν άνθρωπο του λαού, αν εξακολουθεί να σημαίνει κάτι, για κάποιους, η λέξη λαός. Όνομα χειρωνάκτη. Ένα όνομα όμορφο που σε κάνει να σκέφτεσαι χέρια φαρδιά σαν φτυάρια ή σταγόνες ιδρώτα στο μέτωπο. Να σκέφτεσαι το καλό κουστούμι για τις γιορτές, το ποτήρι με το κρασί για το κυριακάτικο τραπέζι.

Σπύρος Σκούρτης: ονομαζόταν έτσι, δεν ξέρω τίποτ’ άλλο γι’ αυτόν. Μόνο λίγες λεπτομέρειες. Που δεν φτάνουν για να διηγηθείς μια ζωή. Λοιπόν ξέρω ότι ήταν 46 χρονών, ξέρω ότι υπηρετούσε ως υπολοχαγός στο Καπανδρίτι, ότι ήταν αρχιτεχνίτης των πυραυλικών συστημάτων. Ξέρω πως προσπαθούσε να αντεπεξέλθει οικονομικά εργαζόμενος σε δεύτερη δουλειά τ΄ απογεύματα και πως το στεγαστικό δάνειο που είχε πάρει πριν από κάποια χρόνια είχε γίνει θηλιά στον λαιμό του και καθημερινά τον έπνιγε. Μια μέρα θα μπορούσε ν’ αποκτήσει εγγόνια απ' τα δυο του παιδιά, θα μπορούσε να γεράσει ήσυχα μαζί με τη γυναίκα του. Αλλά ήταν ένας ακόμη, απ΄ τους εκατοντάδες χιλιάδες, πνιγμένος στα χρέη. Θα μπορούσε, μα δεν θα μπορέσει ποτέ...

Τον χρειάζομαι, κόντρα στους στυγνούς αριθμούς των ειδήσεων, κόντρα στους αριθμούς που μας κυνηγούν, ένα μηδενικό πίσω από ένα άλλο. Πείτε μου, εσείς, πώς μετριούνται χιλιάδες ζωές; Σε τι αντιστοιχούν; Ψεύτικα νούμερα, αδιανόητα. Δεν υπάρχει ζωή που να μπορεί ν’ αθροιστεί μ' άλλες ζωές. Δεν αθροίζεται ό,τι είναι μοναδικό κι ανεπανάληπτο.

Γι’ αυτό τον χρειάζομαι, ένα όνομα στον κατάλογο των ονομάτων. Και που τελικά είναι ό,τι απομένει μετά τις τραγωδίες των λαών ή τα εγκλήματα της ιστορίας που δυστυχώς δεν γράφουν οι λαοί.

Τόσοι νεκροί, ποτέ τόσοι πολλοί νεκροί. Ποτέ τόση σιωπή. Μια σιωπή χειρότερη και απ’ αυτή που υπάρχει στον βυθό της θάλασσας. Μια σιωπή που είναι ένα μυστήριο σ’ αυτή την ιστορία του φριχτού, απάνθρωπου πολέμου εν καιρό ειρήνης.

Σπύρος Σκούρτης: ένα όνομα που είναι μια πράξη δικαίου να παραμείνει στη μνήμη, αλλά και αδίκου για όλα τ’ άλλα ονόματα που δεν γνωρίζω.  Έτσι πάντα γίνεται στις τραγωδίες και τα στυγνά εγκλήματα των Δυνάμεων. Δεν μαθαίνουμε ποτέ ούτε όλα τα ονόματα ούτε τον πραγματικό αριθμό των νεκρών.

Πάντα σχεδόν χρειάζεται ένα όνομα. Τουλάχιστον, εδώ, ένα όνομα υπάρχει. Αυτό το όνομα θα χρησιμοποιήσω: Σπύρος Σκούρτης, πρώην κάτοικος Χαλκίδας - νυν κάτοικος νεκρόπολης. Ζωή ανάμεσα στις ζωές. Ανάσα ανάμεσα στις ανάσες. Ματιά ανάμεσα στις ματιές. Κορμί ανάμεσα σ’ άλλα κορμιά. Κάτω βαθιά. Στη σιωπή του βυθού ριγμένο...

Αυτό το όνομα έχω να μαρτυρήσω
εγώ, η μέχρι τώρα επιζήσασα...





*με κίνητρο τη σπουδαιότητα της μνήμης και με αφορμή την ανάγνωση του βιβλίου "ΠΑΟΛΟ ΤΣΙΑΜΠΙ, Η ΚΑΡΑΒΑΝΑ ΣΤΟΝ ΒΥΘΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ,  Ένας μονόλογος για τους αλησμόνητους νεκρούς του ORIA".



25 σχόλια :

  1. Ενώνω κι εγώ την φωνή μου με την δική σου φωνή: ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΤΟΣΗ ΣΙΩΠΗ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τόσες φωνές, τόσες κραυγές δεν γίνεται παρά κάποτε ν' ακουστούν....
      να είσαι καλά Ανταίε!

      Διαγραφή
  2. "Δεν αθροίζεται ό,τι είναι μοναδικό κι ανεπανάληπτο"
    Πόσο πολύ με κάλυψε το παραπάνω!!!!!
    Αχ! βρε Βίκυ ως πότε θα σιωπούμε...ιστορικά οι Έλληνες
    δεν αποδέχονται σκλαβιά και δεσμά!!! Τώρα πως φτάσαμε
    αδιαμαρτύρητα να τα καταπίνουμε όλα και δεν νοούμε πως
    έχουμε π ό λ ε μ ο και μάλιστα εξοντωτικό και πολύ ύπουλο!!!!!

    φιλάκι εγρήγορσης....κι ας στάξουμε νερό στο δέντρο της μνήμης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τούτος ο πόλεμος Ελενίτσα μου, ο εν καιρό ειρήνης ο πιο ύπουλος, ο πιο βρωμερός απ' όλους είναι...
      ναι, νερό πολύ για να μένει πάντα ζωντανό το δέντρο της μνήμης....
      φιλί που δεν ξεχνά...

      Διαγραφή
  3. http://www.stoxos.gr/2013/05/blog-post_8763.html

    θλιβομαι και φωναζω μαζι σου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. όταν έψαχνα για να μάθω λίγα πράγματα για τον Σκούρτη, το διάβασα και εγώ αυτό Κικίτσα μου. ω, ναι! και οι φασίστες τιμητές γινήκανε....
      θα ήθελα πολύ να πω "ένας στο χώμα - χιλιάδες στον αγώνα"... δυστυχώς το αντίθετο γίνεται.... μα ως πότε;

      Διαγραφή
  4. Είμαστε μια γενιά χωρίς Πολυτεχνείο, χωρίς πολέμους φανερούς και ηρώα. Επιβάλλεται να φτιάξουμε ένα μνημείο πεσόντων για όσους έφυγαν άδικα. Για όσους δολοφονήθηκαν από ξένα και κυρίως από ντόπια καθάρματα.
    Να κρεμάσουμε στο μνημείο τις φωτογραφίες τους, φωτογραφίες σε στιγμές χαράς με τους αγαπημένους τους και τα σημειώματα απελπισίας που άφησαν φεύγοντας.
    Και να βάλουμε μετά όλους αυτούς τους δολοφόνους να φωτογραφίζονται εκεί και να εξαγγέλλουν τον επιτυχημένο δρόμο που χάραξαν, που μας βοήθησε, που τον είχαμε ανάγκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέτρο, η σκέψη σου με συγκλόνισε...
      Πραγματικά, "καλύτερη" προεκλογική καμπάνια από αυτήν που πρότεινες, δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Αρκεί ο ίδιος ο λαός να την επικοινωνήσει και να μην ξεχνά τα μοιραία λάθη των εν ψυχρώ δολοφόνων αυτής της κρίσης.

      Βίκυ μου, με συγκίνησες και αγανάκτησα άλλη μια φορά. Σε φιλώ γλυκά και καλό μήνα, αμήν....

      Διαγραφή
    2. η σκέψη σου πραγματικά συγκλονιστική Πέτρο. στη μνήμη μου έφερε ένα άλλο θύμα τους, τον αυτόχειρα συνταξιούχο φαρμακοποιό στο Σύνταγμα μπροστά στον πάλε ποτέ ναό της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και των ανθρωπινών δικαιωμάτων... θυμάσαι πως κατέληγε η επιστολή που άφησε;
      «Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι»...

      τι άλλο να προσθέσω εγώ παρά αυτό που όλοι σκεφτόμαστε, πως πρέπει να τιμωρηθούν εκείνοι που μετέτρεψαν, μετά την μεταπολίτευση, το πολίτευμα της χώρας μας από Προεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, στην απόλυτη, φαύλη και ξετσίπωτη κομματοκρατία...

      Διαγραφή
    3. και πως να μην αγανακτήσεις, πως να μην ουρλιάξεις από την οργή και τ' άδικο Πετρουλίνι μου;
      καλό μήνα χαρά μου

      Διαγραφή
  5. Κι εν τω μεταξύ όλα χειροτερεύουν...η απελπισία μας τυλίγει σε ένα πέπλο που όσο κι αν φωνάζουμε πνίγει τις κραυγές μας...
    Νούμερα μαγειρεύονται, η ψεύτικη ανάπτυξη προετοιμάζεται για εκλογές και κάποιοι θα πάρουν άλλη μια φορά το κρίμα στο λαιμό τους, έτσι στα κρυφά, πίσω από ένα παραβάν που θα νομιμοποιεί για άλλη μια φορά τους δολοφόνους...

    Φιλιά πολλά και καλό ξημέρωμα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καποιες φορές αυτούς, που πίσω από το παραβάν θα νομιμοποιήσουν και πάλι τους κλέφτες και τους δολοφόνους, τους σιχαίνομαι πολύ περισσότερο και από τα ίδια τα καθάρματα που μας οδήγησαν ως εδώ...
      φιλιά και καλό ξημέρωμαμα Μαρία μου!

      Διαγραφή
  6. Δεν θα πω "κριμα"
    θα πω ΑΠΑΡΑ-ονομα ΔΕΚΤΟ-επωνυμο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. το κρίμα ας πνίξει το λαιμό των ηθικών και φυσικών αυτουργών αγριομελένια μου...

      Διαγραφή
  7. Γεια σας, εγώ πέρασα να ευχηθώ καλό μήνα!
    Σας ασπάζομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. γειά σας Αθηνούμπα μου. καλό μήνα και δι' εσάς!
      σας εγκολπουμαι!

      Διαγραφή
  8. Εμείς οι επιζήσαντες μετράμε νεκρούς....
    Εμείς καλούμαστε να μην ξεχάσουμε ...
    Αλλιώς γινόμαστε οι δολοφόνοι που όπλισαν το χέρι!
    Καλό μήνα είπαμε;
    Αχ Βίκυ μου.... ας φτάσει κάπου αυτή η φωνή σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. έτσι, Αριστούδι, αλλιώς αυτοί ακριβώς γινόμαστε...
      καλό μήνα γλυκό μου!

      Διαγραφή
  9. Δημιουργήσαμε σιωπή και γίναμε συνένοχοι με αυτούς στον πόλεμο που μας κήρυξαν εν καιρό ειρήνης και όσο συνεχίζουμε να σιωπούμε η νεκρόπολη δυστυχώς θα μεγαλώνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μα τι άλλο εκτός από συνενοχή γίνεται η σιωπή Ελένη μου;
      άγνοια ή μήπως φόβος είναι; καμιά άγνοια δε δικαιολογείται πλέον... φόβος για να μη χάσουμε τι; αφού τίποτα πια δεν απέμεινε για να το χάσουμε...

      Διαγραφή
  10. Α ρε Βίκυ...
    Πονάει και αιμορραγεί διαρκώς αυτή η πληγή. Κι η "νεκρόπολη" ολοένα μεγαλώνει επικίνδυνα. Μεγάλο κρίμα ο χαμός του.
    Ας τους γυρίσει απάνω τους όλο αυτό το άδικο! Ολόψυχα τους το εύχομαι!....
    Με συγκίνησες πολύ απόψε. Δυνατό, κοφτερό και αληθινό το κείμενό σου. Να το βάλεις ξανά, όταν πρέπει να τον μνημονεύουμε.
    Να'σαι καλά!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μακάρι να γυρνούσε πάνω τους, Κανελλάκι μου... η αλήθεια, όμως, είναι πως τίποτα και ποτέ δε γύρισε σ' αυτούς... χρόνια και χρόνια η δικαιοσύνη θεών και ανθρώπων τυφλή και μεροληπτική είναι...
      είθε να τους μνημονεύουμε, είθε τις θηριωδίες αυτών που μας κυβερνούν να μην ξεχνούμε...
      να είσαι και συ καλά ψυχή μου!

      Διαγραφή
  11. Πόσο πονούν τ' αληθινά σου λόγια και οι σημαντικές σου σκέψεις Βίκυ! Ενώνω τη φωνή μου με τη δική σου μήπως ακούσει κάποιος, αλλά ποιος? Αφού εμείς ζαρώνουμε και κουρνιάζουμε απαθείς στις στάχτες της νεκρόπολης. Πριν ένα χρόνο αν και νέα στο χώρο είχα κάνει μια αναφορά για αυτά τα θύματα, έπειτα από κάποιον που αυτοπυρπολήθηκε στα Βριλήσσια. http://followkoko.blogspot.gr/2013_04_07_archive.html. Δυστυχώς αυξάνονται τα θύματα και τίποτα δεν αλλάζει.
    Αντιθέτως οι υπαίτιοι προδότες ολοένα και πληθαίνουν. Να είσαι καλά γλυκιά μου και είθε να σταματήσει αυτό το κακό!
    Φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. θέλω να πιστεύω, Κατερινάκι μου, πως στο χέρι μας είναι να σταματήσει. υπάρχουν πολλοί τρόποι... οσονούπω έρχονται και εκλογές... από εκεί και πέρα όλους μας, μα όλους μας θα μας θεωρώ συνένοχους των εγκλημάτων τους.
      καλό σ/κ χαρά μου, φιλάκια πολλά! :))

      Διαγραφή
  12. Είμαστε εργάζονται νόμιμα υπό την τοκογλύφοι 1951 προσφέρουμε στιγμιαία δάνεια μετρητών στους κυβέρνησης και του ιδιωτικού τομέα οι εργαζόμενοι. Εμείς θα παρέχει την καλύτερη υπηρεσία για σας.
    Χρειάζεται επειγόντως χρήματα;
    * Πολύ γρήγορη και εύκολη μεταφορά στον τραπεζικό σας λογαριασμό.
    * Αποπληρωμής ξεκινά οκτώ μήνες μετά μπορείτε να πάρετε τα χρήματά σας.
    Καταθετικός λογαριασμός
    * Τα χαμηλά επιτόκια 2%
    * Αποπληρωμή μακροπρόθεσμων (1-30 ετών) περιόδου.
    * Η διάρκεια του δανείου καταβάλλεται σε μηνιαία βάση και είναι ευέλικτο.
    * Πόσο καιρό χρειάζεται για να χρηματοδοτήσει; Μετά την υποβολή της αίτησης δανείου
    Μπορείτε να περιμένετε μια αρχική απάντηση του λιγότερο από 24 ώρες.
    Χρηματοδότηση σε 72-96 ώρες μετά από τη λήψη των πληροφοριών που χρειαζόμαστε.
    Από
    Επικοινωνήστε με την εταιρεία της πιστωτικής σας κάρτας εγκριθεί και έχουν λάβει άδεια άδεια.
    Οικονομική ενίσχυση σε άλλες χώρες.
    Για περισσότερες πληροφορίες και έντυπα αίτησης επικοινωνήσετε με αυτά τα δάνεια.

    E-mail: Thecommunityloancompany@gmail.com
    Website: Thecomloan.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή