Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

Βάση προγράμματος





Πρόσεξε! Πρόσεξε! Μην ενθουσιάζεσαι! Ξέρεις τι συμβαίνει όταν χαίρεσαι, δεν ξέρεις; Ναι… ξέρεις. Και μετά ξέρεις πως είναι να σκας σαν τρύπιο μπαλόνι, δεν ξέρεις; Πως είναι τάχα να έχεις προδοθεί… Ναι… Ξέρεις, δεν ξέρεις;

Γι’ αυτό κάτσε εδώ. Ζήσε με πρόγραμμα: το πρωί στη δουλειά, τ’ απόγευμα στο σπίτι, το βράδυ στο κρεβάτι, το πρωί στη δουλειά, τ’ απόγευμα στο σπίτι, το βράδυ στο κρεβάτι, το πρωί στη δουλειά, τ’ απόγευμα στο σπίτι, το βράδυ στο κρεβάτι…  Όσο έχεις δουλειά. Όσο σπίτι και κρεβάτι έχεις...

Χωρίς πολλά όνειρα κράτησε τις αποστάσεις σου απ' τους μεγάλους δρόμους, απ' τις μεγάλες των ανθρώπων πορείες, απ' το φως και την ελπίδα και τις επαναστάσεις. Κράτησε τις αποστάσεις σου και όλα θα πάνε καλά. Θα δεις. 

Το θέμα είναι να έχεις πρόγραμμα. Να μην έχεις κανένα κενό, καμιά τρυπούλα να χωρέσει το φως. Φυσικά, πρέπει το μυαλό σου να είναι άδειο και ουδέτερο. Θα γίνεσαι έτσι αόρατος – δεν θα σε προσέχει κανείς. Κανείς δεν θα σου διαταράσσει το πρόγραμμα. Κοίτα την αντανάκλαση του προσώπου σου στον καθρέφτη! Τα μάτια άδεια. Το στόμα και το σαγόνι έχουν καταρρεύσει από ένα θάνατο αργό. Απ' έναν αναίμακτο φόνο που δεν αφήνει λεκέδες στις συνειδήσεις. Με τέτοιο που θα έχεις πρόσωπο, με τέτοια ζωή που θα έχεις ακίνδυνος θα είσαι. Δε θα σ' ενοχλήσει κανείς!

Πίστεψέ με, σταδιακά η ζωή  υποχωρεί. Ο πόνος υποχωρεί. Τα σημάδια σβήνουν. Μπροστά και πίσω τοίχος χτισμένος σε θεμέλια γερά. Γύρω δεκάδες μικρά σκοτεινά δωμάτια. Διάδρομοι στενοί που δεν οδηγούν παρά μονάχα σε τούτα τα μικρά, σκοτεινά κι ασφυκτικά δωμάτια και σε τούτες τις σκάλες τις πολλές της κατολίσθησης, που όλες τους μπροστά στον ίδιο τοίχο οδηγούν. Τις ίδιες ώρες με τον ίδιο τρόπο. Περνάς τις πόρτες, τους διαδρόμους διασχίζεις, κατρακυλάς στις σκάλες. Όλα το ίδιο ερείπια, την ίδια ώρα γκρεμισμένα. Καμιά διαταραχή. Το συνηθίζεις. Ακουμπάς την πλάτη στον σαθρό τοίχο κι όμως, νιώθεις ασφαλής. Χώνεψέ το. Το θέμα είναι στα ερείπια ν' αφεθείς. Να πεθαίνεις.  Ήσυχα, αργά και προγραμματισμένα.

Άκου. Δεν γίνεται να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι. Δεν γίνεται να είμαστε όλοι τυχεροί και δεν θα ήταν και τόσο διασκεδαστικό αν ήμασταν, ε;  Έτσι δεν είναι; Να κλαίνε κάποιοι πρέπει για να μπορούν κάποιοι άλλοι να γελούν με την ψυχή τους. Κάποιοι να τρώνε πρέπει και κάποιοι άλλοι πρέπει να νιώθουν πείνα τι θα πει. Κάποιοι να λούζονται στο φως και άλλοι κάποιοι στο σκοτάδι να καίγονται. Χρειάζεται το σκοτεινό φόντο για ν’ αναδειχθούν τα "λαμπερά" χρώματα των άλλων. Το ξέρεις, έτσι δεν είναι;

Τι; Μα τι κάνεις εκεί; Δακρύζεις; Ψιθυρίζεις πως κάνει χειμώνα στις ψυχές; Άκου ανθρωπάκο μου, τα δάκρυα σαν φύλλα ξερά τα παίρνει ο αγέρας. Αιωρούνται πάνω-κάτω. Αιωρούνται μπρος-πίσω. Διαταράσσουν την ακινησία. Διαταράσσουν τη νηφαλιότητα. Όμως μην ανησυχείς. Αν είσαι προσεκτικός ο πόνος σιγά-σιγά θα φύγει. Τα δάκρυα θα στερέψουν. Θα αποστεγνώσει το μαραμένο σου πρόσωπο, η νεκρή σου ψυχή.

Αρκεί, ανθρωπάκο μου, πρόγραμμα επιθανάτιο να έχεις και να το τηρείς…





13 σχόλια :

  1. Καθηλωτική....
    οπως πάντα!
    ο περίτεχνος ΄λογος σου..
    .σαν μαχαίρι....
    μας κόβει τη ανάσα!!
    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πιστεύω πως εκείνη η κατηγορία ανθρώπων, δεν έχει την ικανότητα (ή τη θέληση) να εμβαθύνει κι έτσι παραμένει για πάντα, ένας ευτυχισμένος φελλός... Φιλάκι γλυκό! (να τολμήσω να πω και καλό μήνα;..)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είναι σαν να αποτύπωσες με την βοήθεια του πληκτρολόγιου τις σκέψεις μου!!!!
    Πάντα πρόγραμμα ακόμα και στις σκέψεις, μην τυχόν και παρεκκλίνει ο ανθρωπάκος και πάθει
    ταραχή ο εγκέφαλός του!!!
    Πράγματι, δεν γίνεται να είναι όλοι ευτυχισμένοι, αφού αποδεικνύεται τελικά συνεχώς πως η ζωή
    δεν τους χωρά όλους!!!
    Οι σκέψεις σου έκαναν κατάληψη πλήρη στον νου μου και την ψυχή μου!!!!
    Σε φιλώ, καλή μου Βίκυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Χωρίς πολλά όνειρα κράτησε τις αποστάσεις σου απ' τους μεγάλους δρόμους, απ' τις μεγάλες των ανθρώπων πορείες, απ' το φως και την ελπίδα και τις επαναστάσεις. Κράτησε τις αποστάσεις σου και όλα θα πάνε καλά. Θα δεις."
    Κι έτσι να φτάσεις να μην ζεις ...παρίας να γενείς...Αχ Βίκυ μου....

    φιλάκι (πες μας πως τα περνάς)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Βίκυ μου, από τα πιο συγκλονιστικά σου γραπτά που έχω διαβάσει....... από τα πιο συγκινητικά και ανατριχιαστικά. Δεν το μπορώ αυτό το πρόγραμμα, αυτή τη διαφυγή των ονείρων..... είναι μια ψεύτικη σιγουριά....!
    Καλή άνοιξη κορίτσι μου να σου φέρει απλόχερα εμπνεύσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Σταδιακά η ζωή υποχωρεί"...ανακούφιση για τους βαθιά πονεμένους και όσους δεν ξεφεύγουν από το πρόγραμμα, ο θάνατος μόνο!
    Ανατριχιαστικό, καμιά ελπίδα δε δίνει, εκτός, αν.......

    Φιλιά πολλά Βίκυ μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Οργουελικός ο λόγος σου. Πονάει, προβληματίζει και (ίσως) ενεργοποιεί. Όσους διαθέτουν ακόμα αντιστάσεις και όραμα.
    Καλή άνοιξη να ευχηθώ Βίκυ μου! Με ό,τι αυτό σημαίνει για σένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Απρογραμμάτιστα κάποιοι συνδυασμοί λέξεων μιαν ενάργεια υπόσχονται στη θαλάσσια μυθοπλασία των νυχτών σας.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Προσοχη και πίστη ανατριχιαστικά αληθινο!
    Καλό ξημέρωμα :)
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αγαπημένη μου Βίκυ, δυστυχώς σήμερα για πολλούς ένα πιάτο φαγητό και ένα κρεβάτι σε ένα σπίτι, είναι θείο δώρο. Είναι πολύ λυπηρό κι εσύ αυτό το αποτύπωσες τέλεια με το ποίημα σου, που όπως και όλα τα άλλα, είναι συγκλονιστικό!
    Ας ευχηθούμε να ξεφύγουμε απ' αυτά όλα...
    Σου στέλνω μια μεγάλη και ζεστή αγκαλιά και σ΄ευχαριστώ που το γελαστό σου μουτράκι, είναι σε κάθε μου ταξίδι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δεν έχω ίντερνετ σπίτι κι είχα καιρό να περάσω απ τα λημέρια σου Βίκυ
    κι επειδή δεν έχω να σχολιάσω κάτι παραπάνω απ τους προλαλήσαντες,

    Υποκλίνομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. αχ, Κι αν έχω χάσει τα διαμάντια σου Βίκυ μου αγαπημένη... Ας είναι, θα τα αναπληρώσω ελπίζω όταν πάρω μπρος..
    Ευχές να σου στείλω καρδιά μου, υγεία, αγάπη και λύτρωση ψυχής με χαμόγελα και ζεστά βλέμματα και σφιχτές αγκαλιές!!
    Καλή Ανάσταση να χεις με ανθρώπους που αγαπάς και νοιάζεσαι!!
    Οσο για το κείμενό σου, τι να πω που δεν λες... Τα πες όλα..
    Φιλιά αγάπης μόνο!!♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή