Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Όταν σε ξανασυναντήσω
















Όταν σε ξανασυναντήσω
θα ‘χουν στερέψει τα ποτάμια
μολυβί θα ‘χει χρώμα ο ουρανός
δέρμα ξερό θα έχουν οι φαντάροι
κι άρβυλα άδεια και μελαγχολικά
θα κοιτάνε οι γριές με πόνο έκδηλο
τα κούφια μαυρομάντηλα
τα ρούχα τα έπιπλα τα σκεύη
όλα θα είναι έρμα και παλιά

όταν σε ξανασυναντήσω
οι φλέβες θα είναι καλώδια καμένα
τα μάτια φωλιές για νεκρές προσμονές
στα χείλη θα κρέμονται λαχτάρες πνιγμένες

όταν σε ξανασυνατήσω ως οστά ξηρέα και σφόδρα
στις πεδιάδες του κόσμου θα είμαστε σπαρμένοι






4 σχόλια :

  1. Όταν σε ξανασυναντήσω,
    να μην ξεχάσω να σου πω πόσο ωραία
    είναι η...ανακαίνιση! Πάει, το 'ριξα
    το επίπεδο, όμως με γεια ρε συ!! ❤

    Υ.Γ "οστά ξηρέα και σφόδρα"..;; Αχά! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "όταν σε ξανασυνατήσω ως οστά ξηρέα και σφόδρα
    στις πεδιάδες του κόσμου θα είμαστε σπαρμένοι"
    Των καιρών μας ιδιότητες

    Καλημέρα Βίκυ μου ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και εγώ θα επισημάνω το καινούργιο φόντο. Άλλωστε πάντα είναι επιβλητικό και ταιριαστό απόλυτα με το ύφος των ποιημάτων σου Βίκυ.
    Πολλές ευχές για όμορφο ΣαββατοΚύριακο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κι οι ψυχές αντάμα!! Εξαιρετικό!! ♥♥ Δεν χορταίνεσαι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή